Elektrony walencyjne – definicja w chemii
Elektrony walencyjne: Elektrony na najbardziej zewnętrznej powłoce atomu; to one biorą udział w tworzeniu wiązań chemicznych.
Liczba elektronów walencyjnych w dużej mierze decyduje o tym, jak pierwiastek reaguje, ponieważ atomy mają skłonność do przyjmowania, oddawania lub uwspólniania elektronów, aby osiągnąć trwały układ, często z ośmioma elektronami zewnętrznymi (reguła oktetu). Struktury kropkowe Lewisa pokazują elektrony walencyjne jako kropki wokół symbolu pierwiastka. W przypadku metali przejściowych obraz jest bardziej skomplikowany, ponieważ w wiązaniach mogą też brać udział elektrony z wewnętrznej podpowłoki d.
Przykłady
- Sód ma 1 elektron walencyjny i oddaje go, tworząc Na⁺
- Węgiel ma 4 elektrony walencyjne i zwykle tworzy cztery wiązania
- Tlen ma 6 elektronów walencyjnych i tworzy dwa wiązania w wodzie
- Neon ma 8 elektronów walencyjnych, czyli pełną powłokę zewnętrzną
W układzie okresowym
W pierwiastkach grup głównych numer grupy mówi o liczbie elektronów walencyjnych: grupy 1 i 2 mają ich 1 i 2, a grupy 13 do 18 mają od 3 do 8 (hel ma 2).