Polarność – definicja w chemii

Polarność: Nierównomierny rozkład ładunku elektrycznego w wiązaniu lub cząsteczce, dający jednemu końcowi częściowy ładunek ujemny (δ−), a drugiemu częściowy ładunek dodatni (δ+).

Wiązanie jest spolaryzowane, gdy jego dwa atomy różnią się elektroujemnością, więc wspólne elektrony są przyciągnięte bliżej jednego z nich. Cząsteczka jest polarna tylko wtedy, gdy jej wiązania spolaryzowane nie znoszą się z powodu jej kształtu: dwutlenek węgla ma wiązania spolaryzowane, ale jest liniowy i jako całość niepolarny, a kątowa woda jest polarna. Polarność wpływa na temperatury wrzenia, rozpuszczalność i to, jak cząsteczki się przyciągają, co podsumowuje zasada, że podobne rozpuszcza podobne.

Przykłady

W układzie okresowym

Im większa różnica elektroujemności między dwoma pierwiastkami, która rośnie w kierunku prawego górnego rogu układu, tym bardziej spolaryzowane jest wiązanie między nimi, jak w H–F i O–H.

Powiązane pojęcia

Wszystkie pojęcia