กากแร่: นิยามในวิชาเคมี
กากแร่: หินและแร่ที่ไม่ต้องการซึ่งปะปนอยู่กับแร่ที่มีค่าในสินแร่ และต้องกำจัดออกเมื่อสกัดโลหะ
สินแร่ไม่ค่อยบริสุทธิ์: แร่ที่มีค่า เช่น เหล็กออกไซด์หรือคอปเปอร์ซัลไฟด์ มักถูกล้อมรอบด้วยวัสดุไร้ค่า เช่น ควอตซ์ ซิลิเกต และดินเหนียว บริษัทเหมืองแร่จะทำให้สินแร่เข้มข้นขึ้นก่อน เช่น ด้วยการลอยแร่ด้วยฟอง การแยกด้วยแม่เหล็ก หรือการล้าง เพื่อกำจัดกากแร่ส่วนใหญ่ทิ้ง กากแร่ที่เหลือระหว่างการถลุงจะถูกกำจัดโดยเติมฟลักซ์ ซึ่งทำปฏิกิริยากับกากแร่เกิดเป็นของเสียหลอมเหลวที่เรียกว่าตะกรัน คำนี้ออกเสียงคล้าย gang
ตัวอย่าง
- ซิลิกา (SiO₂) ในสินแร่เหล็ก ถูกกำจัดออกเป็นตะกรันแคลเซียมซิลิเกตในเตาถลุงเหล็ก
- ควอตซ์ที่ล้อมรอบสายแร่ทองคำ
- ดินเหนียวและทรายที่ล้างออกจากสินแร่ดีบุก
- หินที่แยกออกจากแร่ทองแดงด้วยการลอยแร่ด้วยฟอง
ในตารางธาตุ
กากแร่มักอุดมด้วยออกซิเจน ซิลิคอน และอะลูมิเนียม ซึ่งเป็นธาตุที่พบมากที่สุดในเปลือกโลก จึงเป็นเหตุผลที่ซิลิกาและแร่ซิลิเกตเป็นส่วนประกอบจำนวนมาก