กากแร่: นิยามในวิชาเคมี

กากแร่: หินและแร่ที่ไม่ต้องการซึ่งปะปนอยู่กับแร่ที่มีค่าในสินแร่ และต้องกำจัดออกเมื่อสกัดโลหะ

สินแร่ไม่ค่อยบริสุทธิ์: แร่ที่มีค่า เช่น เหล็กออกไซด์หรือคอปเปอร์ซัลไฟด์ มักถูกล้อมรอบด้วยวัสดุไร้ค่า เช่น ควอตซ์ ซิลิเกต และดินเหนียว บริษัทเหมืองแร่จะทำให้สินแร่เข้มข้นขึ้นก่อน เช่น ด้วยการลอยแร่ด้วยฟอง การแยกด้วยแม่เหล็ก หรือการล้าง เพื่อกำจัดกากแร่ส่วนใหญ่ทิ้ง กากแร่ที่เหลือระหว่างการถลุงจะถูกกำจัดโดยเติมฟลักซ์ ซึ่งทำปฏิกิริยากับกากแร่เกิดเป็นของเสียหลอมเหลวที่เรียกว่าตะกรัน คำนี้ออกเสียงคล้าย gang

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

กากแร่มักอุดมด้วยออกซิเจน ซิลิคอน และอะลูมิเนียม ซึ่งเป็นธาตุที่พบมากที่สุดในเปลือกโลก จึงเป็นเหตุผลที่ซิลิกาและแร่ซิลิเกตเป็นส่วนประกอบจำนวนมาก

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด