รีดักชัน: นิยามในวิชาเคมี
รีดักชัน: การรับอิเล็กตรอนของสารระหว่างปฏิกิริยา ซึ่งทำให้เลขออกซิเดชันลดลง อาจหมายถึงการสูญเสียออกซิเจนหรือการรับไฮโดรเจนด้วย
รีดักชันเกิดพร้อมกับออกซิเดชันเสมอ เพราะอิเล็กตรอนที่ได้รับต้องมาจากที่ใดที่หนึ่ง สารที่ให้อิเล็กตรอนเหล่านั้นเรียกว่าตัวรีดิวซ์และถูกออกซิไดซ์เอง รีดักชันเป็นวิธีที่ได้โลหะส่วนใหญ่จากแร่ เช่น เมื่อคาร์บอนมอนอกไซด์ดึงออกซิเจนออกจากเหล็กออกไซด์ในเตาถลุงเหล็ก
ตัวอย่าง
- ไอออนทองแดง(II) รับอิเล็กตรอนกลายเป็นโลหะทองแดง: Cu²⁺ + 2e⁻ → Cu
- เหล็ก(III) ออกไซด์ถูกรีดิวซ์เป็นเหล็กด้วยคาร์บอนมอนอกไซด์ในเตาถลุงเหล็ก
- คลอรีนรับอิเล็กตรอน: Cl₂ + 2e⁻ → 2Cl⁻
- ไอออนเงินถูกรีดิวซ์เป็นโลหะเงินเงาวับเมื่อทำกระจกเงา
ในตารางธาตุ
อโลหะทางมุมขวาบนของตาราง โดยเฉพาะฟลูออรีน ออกซิเจน และคลอรีน ถูกรีดิวซ์ได้ง่ายที่สุด เพราะรับอิเล็กตรอนได้ง่าย