เอไมด์ ไอออน (NH₂⁻)

เอไมด์ไอออนคืออะตอมไนโตรเจนที่สร้างพันธะกับอะตอมไฮโดรเจน 2 อะตอม มีประจุ 1− เกิดขึ้นเมื่อแอมโมเนีย NH₃ สูญเสียไฮโดรเจนไอออน H⁺ แต่ยังคงอิเล็กตรอนพันธะไว้ จึงมีอิเล็กตรอนมากกว่าโปรตอนอยู่ 1 ตัว เป็นเบสที่แรงมากจนทำปฏิกิริยากับน้ำทันที นักเคมีจึงใช้เฉพาะในสภาวะแห้ง โดยมักละลายอยู่ในแอมโมเนียเหลว

• แอมโมเนียอยู่ตรงกลางของอนุกรมหนึ่ง คือเติม H⁺ จะได้แอมโมเนียม NH₄⁺ หรือดึง H⁺ ออกจะได้เอไมด์ NH₂⁻
• ในเคมีอินทรีย์ คำว่าเอไมด์ยังใช้เรียกโมเลกุลที่เป็นกลางซึ่งมีหมู่ C(=O)N เช่น พันธะที่เชื่อมระหว่างกรดอะมิโนในโปรตีน ดังนั้นควรตรวจดูว่าหมายถึงความหมายใด
• โซเดียมเอไมด์ NaNH₂ ใช้ผลิตสีย้อมครามและสารเคมีอื่น ๆ ที่ต้องใช้เบสแรงมาก

สารประกอบที่มีเอไมด์

ไอออนอื่นที่มีประจุ −1