จอห์น นิวแลนด์สและกฎออกเทฟ
กฎออกเทฟคือข้อสังเกตของจอห์น นิวแลนด์สในปี 1865 ว่าเมื่อเรียงธาตุตามมวลอะตอม ธาตุที่แปดทุกตัวมีสมบัติคล้ายตัวแรก เหมือนโน้ตตัวที่แปดของบันไดเสียงดนตรี ในตอนแรกถูกปัดตก แต่เป็นก้าวสำคัญสู่ตารางธาตุ และในปี 1887 ราชสมาคมมอบเหรียญเดวีให้นิวแลนด์ส
จอห์น นิวแลนด์สคือใคร
จอห์น อเล็กซานเดอร์ เรนา นิวแลนด์ส (1837–1898) เกิดที่ลอนดอนและเรียนที่ราชวิทยาลัยเคมี มารดาของเขามีเชื้อสายอิตาลี และในปี 1860 เขาเดินทางไปอิตาลีเพื่อร่วมรบเป็นอาสาสมัครกับกองกำลังของจูเซปเป การิบัลดีในการรณรงค์รวมชาติ เมื่อกลับมาลอนดอนก็ทำงานเป็นนักเคมีวิเคราะห์ และต่อมาเป็นนักเคมีในอุตสาหกรรมการกลั่นน้ำตาล
ทุกธาตุที่แปด
ในบทความสั้น ๆ หลายชิ้นในวารสาร Chemical News เริ่มในปี 1864 นิวแลนด์สจัดเรียงธาตุที่รู้จักตามมวลอะตอมที่เพิ่มขึ้นและให้เลขตำแหน่งแก่แต่ละธาตุ ในเดือนสิงหาคม 1865 เขาชี้ว่าธาตุที่มีสมบัติคล้ายกันมักปรากฏห่างกันเจ็ดตำแหน่ง ลิเทียมเป็นหมายเลข 2 โซเดียม 9 และโพแทสเซียม 16 ระยะห่างเดียวกันเชื่อมฟลูออรีนกับคลอรีน และแมกนีเซียมกับแคลเซียม เนื่องจากธาตุที่แปดทุกตัวสะท้อนตัวแรก เขาจึงเปรียบเทียบรูปแบบนี้กับออกเทฟในดนตรีและเรียกว่ากฎออกเทฟ
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าทำไมการนับจึงได้แปด ตอนนั้นยังไม่พบแก๊สมีตระกูล ดังนั้นแต่ละชุดของธาตุเบามีสมาชิกเจ็ดตัว และธาตุที่แปดเริ่มชุดถัดไป
การต้อนรับที่เย็นชา
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 1866 นิวแลนด์สนำเสนอแนวคิดของเขาต่อสมาคมเคมีในลอนดอน ผู้ฟังไม่เชื่อ สมาชิกคนหนึ่ง นักฟิสิกส์จอร์จ แคร์รี ฟอสเตอร์ ถามว่านิวแลนด์สเคยลองเรียงธาตุตามลำดับตัวอักษรหรือไม่ โดยบอกเป็นนัยว่าการจัดเรียงแทบทุกแบบก็ให้เรื่องบังเอิญได้เป็นครั้งคราว สมาคมปฏิเสธที่จะตีพิมพ์บทความนั้น โดยอธิบายว่าไม่ตีพิมพ์งานที่เป็นทฤษฎีล้วน ๆ
ออกเทฟผิดพลาดตรงไหน
นักวิจารณ์มีเหตุผลจริงที่สงสัย รูปแบบนี้ใช้ได้ดีสำหรับธาตุเบาจนถึงแคลเซียม แต่เกินกว่านั้นก็พังลง เหล็กไปอยู่ในแถวเดียวกับออกซิเจนและซัลเฟอร์ และโคบอลต์กับนิกเกิลต้องใช้ตำแหน่งเดียวกันในกลุ่มของฟลูออรีนและคลอรีน ในหลายจุดนิวแลนด์สอัดสองธาตุไว้ในตำแหน่งเดียว และตารางของเขาไม่ทิ้งช่องว่างไว้สำหรับธาตุที่ยังต้องค้นพบ เมื่อธาตุใหม่ถัดไปปรากฏ ก็ไม่มีที่ให้มันอยู่
การยอมรับในที่สุด
หลังจากตารางธาตุของเมนเดเลเยฟในปี 1869 ได้รับการยอมรับ นิวแลนด์สโต้แย้งว่าเขาสังเกตเห็นรูปแบบพีริออดิกก่อน และในปี 1884 เขารวบรวมบทความของเขาเป็นหนังสือเพื่อยืนยันข้อโต้แย้ง ราชสมาคมซึ่งมอบเหรียญเดวีร่วมให้เมนเดเลเยฟและโลทาร์ ไมเออร์ในปี 1882 ได้มอบเหรียญเดียวกันให้นิวแลนด์สในปี 1887 สำหรับการค้นพบกฎพีริออดิกของเขา
ปัจจุบันนิวแลนด์สเป็นที่จดจำว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกที่สำคัญที่สุดของตารางธาตุ แนวคิดของเขาที่ให้แต่ละธาตุมีตำแหน่งที่มีหมายเลขในลำดับมีความหมายใหม่ในปี 1913 เมื่อเฮนรี โมสลีย์แสดงว่าทุกธาตุมีเลขอะตอมของตัวเอง