Ontaard: definitie in de scheikunde

Ontaard: Beschrijft orbitalen of andere kwantumtoestanden die precies dezelfde energie hebben, zoals de drie p-orbitalen van één subschil.

In een geïsoleerd atoom zijn alle orbitalen van één subschil ontaard, dus de drie 2p-orbitalen delen één energie en de vijf 3d-orbitalen delen een andere. De regel van Hund beschrijft hoe elektronen ontaarde orbitalen vullen: eerst één voor één, daarna in paren. Ontaarding kan worden opgeheven, ofwel gesplitst, door de omgeving van een atoom: in een complex van een overgangsmetaal geven de gebonden moleculen of ionen de d-orbitalen iets verschillende energieën, en daarom zijn veel van zulke verbindingen gekleurd.

Voorbeelden

In het periodiek systeem

De breedtes van het s-, p-, d- en f-blok, 2, 6, 10 en 14 kolommen, komen overeen met het aantal elektronen dat 1, 3, 5 of 7 ontaarde orbitalen kunnen bevatten.

Verwante begrippen

Alle begrippen