โซลเวชัน: นิยามในวิชาเคมี

โซลเวชัน: กระบวนการที่โมเลกุลตัวทำละลายล้อมรอบและอันตรกิริยากับอนุภาคที่ละลายอยู่ เช่น ไอออนหรือโมเลกุล

เมื่อสารละลาย อนุภาคของสารจะแยกจากกันและแต่ละอนุภาคถูกล้อมรอบด้วยโมเลกุลตัวทำละลายที่ถูกดึงดูดเข้ามา ตัวทำละลายมีขั้วเกิดโซลเวชันกับไอออนและโมเลกุลมีขั้วได้ดี ส่วนตัวทำละลายไม่มีขั้วเกิดโซลเวชันกับโมเลกุลไม่มีขั้ว ซึ่งเป็นแนวคิดเบื้องหลังหลักที่ว่าของคล้ายกันละลายกัน พลังงานที่ปล่อยออกมาจากโซลเวชันช่วยชดเชยพลังงานที่ใช้ดึงตัวถูกละลายให้แยกออกจากกัน และความสมดุลนี้เป็นตัวตัดสินว่าการละลายปล่อยหรือดูดความร้อน

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

ไอออนมีขนาดใหญ่ขึ้นลงมาตามหมู่ และไอออนที่ใหญ่กว่าซึ่งมีประจุเท่ากันเกิดโซลเวชันได้อ่อนกว่า ดังนั้น Li⁺ จึงยึดโมเลกุลตัวทำละลายไว้แน่นกว่า Na⁺ หรือ K⁺

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด