ไม่เสถียร: นิยามในวิชาเคมี
ไม่เสถียร: ใช้อธิบายสาร นิวเคลียส หรืออนุภาคที่มีแนวโน้มเปลี่ยนแปลง สลายตัว ทำปฏิกิริยา หรือสลายไป แทนที่จะคงสภาพเดิม
สารประกอบที่ไม่เสถียรสลายตัวได้ง่าย บางครั้งช้า บางครั้งรุนแรงถึงขั้นระเบิด เพราะผลิตภัณฑ์ของมันมีพลังงานต่ำกว่า นิวเคลียสที่ไม่เสถียรมีสัดส่วนโปรตอนและนิวตรอนที่ไม่เหมาะสม จึงปล่อยรังสีขณะสลายตัวเป็นนิวเคลียสที่เสถียรกว่า ความเสถียรเป็นเรื่องสัมพัทธ์เสมอ: เพชรเสถียรน้อยกว่าแกรไฟต์ในสภาวะห้อง แต่การเปลี่ยนแปลงช้ามากจนในทางปฏิบัติเพชรไม่เคยกลายเป็นแกรไฟต์
ตัวอย่าง
- คาร์บอน-14 — ไอโซโทปที่ไม่เสถียรซึ่งสลายตัวด้วยครึ่งชีวิตประมาณ 5,730 ปี
- ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ (H₂O₂) สลายตัวช้า ๆ เป็นน้ำและออกซิเจน
- กรดคาร์บอนิก (H₂CO₃) ในน้ำอัดลมสลายตัวเป็นน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์
- ไนโตรกลีเซอรีนระเบิดได้เมื่อถูกกระแทก
ในตารางธาตุ
ทุกธาตุหลังตะกั่ว (เลขอะตอม 82) มีเพียงไอโซโทปกัมมันตรังสีที่ไม่เสถียร และเทคนีเชียมกับโพรมีเทียมในกลุ่มธาตุที่เบากว่าก็เช่นกัน