Keradioaktifan: takrifan dalam kimia
Keradioaktifan: Pemancaran sinaran secara spontan oleh nukleus atom yang tidak stabil apabila ia mereput menjadi nukleus yang lebih stabil.
Tiga jenis sinaran utama ialah zarah alfa (nukleus helium-4), zarah beta (elektron atau positron laju) dan sinar gama (gelombang elektromagnet bertenaga tinggi). Pereputan alfa dan beta mengubah bilangan proton, jadi atom itu menjadi unsur yang berbeza. Keradioaktifan ditemui oleh Henri Becquerel pada tahun 1896, dan Marie serta Pierre Curie seterusnya menemui unsur radioaktif polonium dan radium. Ia digunakan dalam perubatan, alat pengesan asap serta penentuan usia batuan dan fosil, tetapi sinarannya boleh merosakkan sel hidup.
Contoh
- Amerisium-241 dalam alat pengesan asap membebaskan zarah alfa
- Gas radon meresap daripada batuan ke dalam ruang bawah tanah
- Kalium-40, isotop radioaktif semula jadi yang terdapat dalam pisang
- Sinar gama kobalt-60 digunakan untuk mensterilkan peralatan perubatan
Pada jadual berkala
Unsur radioaktif tertumpu di bahagian bawah jadual: setiap unsur selepas plumbum ialah radioaktif, begitu juga teknetium dan prometium.