Verbinding: definitie in de scheikunde
Verbinding: Een stof die bestaat uit twee of meer verschillende elementen die in een vaste verhouding chemisch gebonden zijn, zoals water (H₂O) of natriumchloride (NaCl).
Een verbinding kan totaal andere eigenschappen hebben dan haar elementen: natrium is een reactief metaal en chloor een giftig gas, maar samen vormen ze keukenzout. Omdat de verhouding van de elementen vast ligt, heeft elke verbinding een bepaalde chemische formule. Verbindingen kunnen alleen door chemische reacties in hun elementen worden afgebroken, niet door fysische methoden zoals filtreren.
Voorbeelden
- Water (H₂O) — twee waterstofatomen gebonden aan één zuurstofatoom
- Koolstofdioxide (CO₂) — ontstaat wanneer brandstoffen verbranden
- Natriumchloride (NaCl) — keukenzout
- Glucose (C₆H₁₂O₆) — een suiker die door planten wordt gemaakt
In het periodiek systeem
Metalen aan de linkerkant van de tabel verbinden zich met niet-metalen aan de rechterkant tot ionaire verbindingen zoals NaCl, terwijl niet-metalen zich met elkaar verbinden tot moleculaire verbindingen zoals CO₂.