Stof: definitie in de scheikunde
Stof: Materie met een uniforme, vaste samenstelling en vaste eigenschappen — een element of een verbinding. Ook wel zuivere stof genoemd.
Een zuivere stof heeft in elk monster dezelfde samenstelling en smelt en kookt bij scherpe, vaste temperaturen bij een bepaalde druk, wat een manier is waarop scheikundigen de zuiverheid testen. Mengsels zijn daarentegen combinaties van stoffen en smelten of koken meestal over een temperatuurbereik. In het dagelijks taalgebruik kan elk materiaal een stof worden genoemd, maar in de scheikunde betekent het woord meestal een zuivere stof.
Voorbeelden
- Gedestilleerd water (H₂O) — een verbinding
- Zuiver koper (Cu) — een element
- Tafelsuiker (sacharose, C₁₂H₂₂O₁₁) — een verbinding
- Zuurstofgas (O₂) — een element dat uit tweeatomige moleculen bestaat
In het periodiek systeem
Alle 118 elementen in het periodiek systeem zijn zuivere stoffen; verbindingen zijn de andere soort.