Neutron – definicja w chemii
Neutron: Elektrycznie obojętna cząstka subatomowa występująca w jądrze, o masie nieco większej niż masa protonu.
Neutrony dodają atomowi masy, nie zmieniając jego ładunku, a różna liczba neutronów daje różne izotopy pierwiastka. Razem z protonami są utrzymywane w jądrze przez oddziaływanie silne, a równowaga między neutronami i protonami decyduje, czy jądro jest trwałe. Neutron odkrył James Chadwick w 1932 roku, a w reaktorach jądrowych neutrony wywołują rozszczepienie jąder uranu-235.
Przykłady
- Zwykły wodór (wodór-1) nie ma neutronów
- Węgiel-12 ma 6 neutronów, a węgiel-14 ma 8
- Uran-238 ma 92 protony i 146 neutronów
- Wolny neutron rozpada się z okresem półtrwania około 10 minut
W układzie okresowym
Układ nie podaje liczby neutronów, ale możesz ją oszacować, odejmując liczbę atomową od masy atomowej zaokrąglonej do liczby całkowitej.