Izotop – definicja w chemii
Izotop: Atomy tego samego pierwiastka o różnej liczbie neutronów, takie jak węgiel-12 i węgiel-14.
Izotopy pierwiastka mają tę samą liczbę protonów i elektronów, więc w reakcjach chemicznych zachowują się niemal identycznie, ale różnią się masą. Niektóre izotopy są trwałe, a inne promieniotwórcze i z czasem się rozpadają, co czyni je przydatnymi do datowania skamieniałości, obrazowania medycznego i energetyki jądrowej. Izotop nazywa się według jego liczby masowej, czyli łącznej liczby protonów i neutronów, jak w uranie-235.
Przykłady
- Węgiel-12 (6 neutronów) i węgiel-14 (8 neutronów)
- Wodór-1, deuter (wodór-2) i tryt (wodór-3)
- Uran-235 — stosowany jako paliwo w reaktorach jądrowych
- Jod-131 — stosowany w medycynie do leczenia chorób tarczycy
W układzie okresowym
Masa atomowa podana dla każdego pierwiastka jest średnią jego naturalnych izotopów ważoną ich rozpowszechnieniem, dlatego dla chloru wynosi około 35,45, a nie jest liczbą całkowitą.