Redukcja – definicja w chemii
Redukcja: Przyjęcie elektronów przez substancję podczas reakcji, co zmniejsza jej stopień utlenienia. Może też oznaczać utratę tlenu lub przyłączenie wodoru.
Redukcja zawsze zachodzi razem z utlenianiem, ponieważ przyjęte elektrony muszą skądś pochodzić. Substancję, która oddaje te elektrony, nazywa się reduktorem i sama ulega utlenieniu. Redukcja to sposób otrzymywania większości metali z rud, na przykład gdy tlenek węgla odbiera tlen tlenkowi żelaza w wielkim piecu.
Przykłady
- Jony miedzi(II) przyjmujące elektrony i tworzące metaliczną miedź: Cu²⁺ + 2e⁻ → Cu
- Tlenek żelaza(III) redukowany do żelaza przez tlenek węgla w wielkim piecu
- Chlor przyjmujący elektrony: Cl₂ + 2e⁻ → 2Cl⁻
- Jony srebra redukowane do lśniącego metalicznego srebra przy wytwarzaniu luster
W układzie okresowym
Niemetale w prawym górnym rogu układu, zwłaszcza fluor, tlen i chlor, redukują się najłatwiej, ponieważ chętnie przyjmują elektrony.