Reductie: definitie in de scheikunde
Reductie: Opname van elektronen door een stof tijdens een reactie, waardoor het oxidatiegetal afneemt. Het kan ook verlies van zuurstof of opname van waterstof betekenen.
Reductie gebeurt altijd samen met oxidatie, omdat de opgenomen elektronen ergens vandaan moeten komen. De stof die die elektronen afstaat heet de reductor en wordt zelf geoxideerd. Met reductie worden de meeste metalen uit hun ertsen gewonnen, bijvoorbeeld wanneer koolstofmonoxide in een hoogoven zuurstof uit ijzeroxide haalt.
Voorbeelden
- Koper(II)ionen die elektronen opnemen en koper worden: Cu²⁺ + 2e⁻ → Cu
- IJzer(III)oxide dat in een hoogoven door koolstofmonoxide tot ijzer wordt gereduceerd
- Chloor dat elektronen opneemt: Cl₂ + 2e⁻ → 2Cl⁻
- Zilverionen die tot glanzend zilver worden gereduceerd bij het maken van spiegels
In het periodiek systeem
Niet-metalen rechtsboven in de tabel, vooral fluor, zuurstof en chloor, worden het gemakkelijkst gereduceerd omdat ze gemakkelijk elektronen opnemen.