Atoom: definitie in de scheikunde
Atoom: Het kleinste deeltje van een element dat nog de chemische eigenschappen van dat element heeft. Het bestaat uit een piepkleine kern van protonen en neutronen, omgeven door elektronen.
Atomen zijn extreem klein, meestal tussen 0,1 en 0,5 nanometer groot, en bestaan grotendeels uit lege ruimte. Een atoom heeft geen totale lading, omdat het aantal elektronen gelijk is aan het aantal protonen. Atomen verbinden zich via chemische bindingen tot moleculen en verbindingen, en bij chemische reacties worden ze herschikt, niet vernietigd. Het idee dat materie uit atomen bestaat gaat terug tot het oude Griekenland, maar John Dalton maakte er in het begin van de 19e eeuw een wetenschappelijke theorie van.
Voorbeelden
- Waterstofatoom: één proton en één elektron
- Koolstof-12-atoom: 6 protonen, 6 neutronen en 6 elektronen
- Goudatoom: ongeveer 0,29 nm groot
- Eén druppel water bevat meer dan 10²¹ atomen
In het periodiek systeem
Elk vakje in het periodiek systeem beschrijft één soort atoom, herkenbaar aan het atoomnummer, het aantal protonen in de kern.