Indicator: definitie in de scheikunde
Indicator: Een stof die van kleur verandert om een verandering in omstandigheden aan te geven, meestal of een oplossing zuur of basisch is.
De meeste zuur-baseindicatoren zijn zwakke zuren waarvan de zure en de basische vorm een verschillende kleur hebben, waardoor de kleur afhangt van de pH. Elke indicator verandert van kleur binnen een eigen pH-traject. Daarom kiezen chemici er een die omslaat in de buurt van het verwachte eindpunt van een titratie. Universele indicator is een mengsel van verschillende kleurstoffen dat over de hele pH-schaal een reeks kleuren geeft.
Voorbeelden
- Lakmoes: rood in zuur, blauw in base
- Fenolftaleïen: kleurloos in zuur, roze boven ongeveer pH 8,2
- Methyloranje: rood beneden pH 3,1, geel boven pH 4,4
- Rodekoolsap: een zelfgemaakte indicator die van rood naar groen verandert