Base: definitie in de scheikunde
Base: Een stof die in water waterstofionen (H⁺) opneemt of hydroxide-ionen (OH⁻) produceert, met een pH boven 7. Basen die in water oplossen heten logen.
Basen neutraliseren zuren en vormen een zout en meestal water. Sterke basen zoals natriumhydroxide dissociëren volledig in water, terwijl zwakke basen zoals ammoniak slechts gedeeltelijk met water reageren. Basische oplossingen kleuren rood lakmoes blauw en voelen glad aan, en geconcentreerde oplossingen kunnen de huid net zo erg verbranden als sterke zuren.
Voorbeelden
- Natriumhydroxide (NaOH) — gebruikt in ontstoppers
- Ammoniak (NH₃) — in huishoudelijke glasreinigers
- Magnesiumhydroxide (Mg(OH)₂) — magnesiamelk, een maagzuurremmer
- Natriumwaterstofcarbonaat (NaHCO₃) — zuiveringszout, een milde base
In het periodiek systeem
Oxiden en hydroxiden van metalen links in de tabel, vooral in groep 1 en 2, zijn basisch, en de alkalimetalen zijn genoemd naar de sterke logen die ze vormen.