Elektrolit – definicja w chemii
Elektrolit: Substancja przewodząca prąd elektryczny po stopieniu lub rozpuszczeniu w wodzie, ponieważ tworzy jony, które mogą się swobodnie poruszać.
Mocne elektrolity, takie jak chlorek sodu i kwas solny, rozpadają się w wodzie całkowicie na jony, a słabe elektrolity, takie jak kwas octowy, tworzą tylko kilka jonów. Substancje rozpuszczające się w postaci całych cząsteczek, takie jak cukier, są nieelektrolitami i nie przewodzą prądu. W ogniwach i komorach elektrolizy elektrolit przenosi ładunek między elektrodami, a w organizmie rozpuszczone jony, takie jak Na⁺ i K⁺, przenoszą sygnały nerwowe i mięśniowe.
Przykłady
- Chlorek sodu rozpuszczony w wodzie — mocny elektrolit
- Ocet (kwas octowy) — słaby elektrolit
- Kwas siarkowy w akumulatorze ołowiowym samochodu
- Napoje izotoniczne uzupełniające jony sodu i potasu tracone z potem
W układzie okresowym
Związki powstające między metalami po lewej stronie układu a niemetalami po prawej, takie jak NaCl i KCl, są zazwyczaj mocnymi elektrolitami.