อิเล็กโทรไลต์: นิยามในวิชาเคมี

อิเล็กโทรไลต์: สารที่นำไฟฟ้าได้เมื่อหลอมเหลวหรือละลายในน้ำ เพราะเกิดไอออนที่เคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ

อิเล็กโทรไลต์แก่ เช่น โซเดียมคลอไรด์และกรดไฮโดรคลอริก แตกตัวเป็นไอออนอย่างสมบูรณ์ในน้ำ ขณะที่อิเล็กโทรไลต์อ่อน เช่น กรดแอซีติก เกิดไอออนเพียงไม่กี่ตัว สารที่ละลายเป็นโมเลกุลทั้งโมเลกุล เช่น น้ำตาล เป็นนอนอิเล็กโทรไลต์และไม่นำไฟฟ้า ในแบตเตอรี่และเซลล์อิเล็กโทรไลต์ อิเล็กโทรไลต์นำพาประจุระหว่างขั้วไฟฟ้า และในร่างกาย ไอออนที่ละลายอยู่ เช่น Na⁺ และ K⁺ นำสัญญาณประสาทและกล้ามเนื้อ

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

สารประกอบที่เกิดระหว่างโลหะทางซ้ายของตารางกับอโลหะทางขวา เช่น NaCl และ KCl มักเป็นอิเล็กโทรไลต์แก่

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด