Elektron – definicja w chemii
Elektron: Maleńka cząstka subatomowa o ujemnym ładunku elektrycznym (−1), zajmująca przestrzeń wokół jądra atomu.
Elektrony mają tylko około 1/1836 masy protonu, więc prawie nic nie dodają do masy atomu, ale to one rządzą jego chemią. Wiązania powstają, gdy atomy przekazują sobie elektrony lub je uwspólniają, a prąd elektryczny w metalu to przepływ elektronów. Elektron odkrył w 1897 roku brytyjski fizyk J. J. Thomson.
Przykłady
- Atomy wodoru mają 1 elektron; atomy uranu mają ich 92
- Sód oddaje jeden elektron, tworząc Na⁺
- Prąd elektryczny w miedzianym drucie to przepływ elektronów
- Cząstki beta to szybkie elektrony emitowane przez niektóre nietrwałe jądra
W układzie okresowym
Liczba atomowa pierwiastka jest równa liczbie elektronów w jego atomie obojętnym, a jego położenie w układzie pokazuje, jak te elektrony są ułożone.