Podpowłoka (sublevel) – definicja w chemii
Podpowłoka (sublevel): Podział poziomu energetycznego elektronów (powłoki), oznaczany s, p, d lub f. Te podpowłoki mieszczą najwyżej odpowiednio 2, 6, 10 i 14 elektronów.
Każda podpowłoka składa się z orbitali: s ma jeden, p ma trzy, d ma pięć, a f ma siedem, i każdy orbital mieści do dwóch elektronów. Pierwsza powłoka ma tylko podpowłokę s, druga ma s i p, trzecia ma s, p i d, a czwarta dodaje f. Konfiguracje elektronowe, takie jak 1s² 2s² 2p⁶, pokazują, ile elektronów jest w każdej podpowłoce.
Przykłady
- 1s — jedyna podpowłoka w pierwszej powłoce, mieści do 2 elektronów
- 2p — trzy orbitale mieszczące do 6 elektronów
- 3d — zapełniana w pierwszym rzędzie metali przejściowych
- Konfiguracja tlenu: 1s² 2s² 2p⁴
W układzie okresowym
Układ jest podzielony na bloki s, p, d i f zależnie od tego, którą podpowłokę zapełniają najwyżej energetyczne elektrony danego pierwiastka.