Promień atomowy – definicja w chemii
Promień atomowy: Miara rozmiaru atomu, zwykle przyjmowana jako połowa odległości między jądrami dwóch identycznych atomów połączonych ze sobą.
Atomy nie mają ostrej zewnętrznej krawędzi, więc ich rozmiar wylicza się z odstępów między jądrami w cząsteczkach lub ciałach stałych, zwykle w pikometrach (1 pm = 10⁻¹² m). W okresie promień atomowy maleje, ponieważ każdy dodany proton przyciąga elektrony tej samej powłoki bliżej. W dół grupy rośnie, ponieważ każdy nowy okres dodaje powłokę elektronową dalej od jądra.
Przykłady
- Węgiel — około 77 pm, połowa długości wiązania C–C w diamencie
- Chlor — około 99 pm, połowa wiązania Cl–Cl o długości 199 pm
- Atomy sodu są większe niż atomy chloru, choć oba należą do okresu 3.
- Cez — około 265 pm w metalu, jeden z największych atomów
W układzie okresowym
Promień atomowy rośnie w dół każdej grupy i maleje od lewej do prawej w każdym okresie, więc najmniejsze atomy są w prawym górnym rogu, a największe w lewym dolnym.