Przyciąganie kulombowskie – definicja w chemii
Przyciąganie kulombowskie: Siła elektrostatyczna przyciągająca do siebie cząstki o przeciwnych ładunkach, na przykład dodatnie jądro i ujemny elektron.
Zgodnie z prawem Coulomba siła rośnie wraz z wielkością ładunków i szybko słabnie, gdy odległość między nimi rośnie. Ta jedna idea wyjaśnia bardzo wiele w chemii: dlaczego zewnętrzne elektrony w dużych atomach łatwo usunąć, dlaczego związki jonowe się trzymają i dlaczego jony o większych ładunkach tworzą związki o wyższych temperaturach topnienia. Cząstki o jednoimiennych ładunkach doświadczają przeciwnego efektu, odpychania kulombowskiego.
Przykłady
- Jony Na⁺ i Cl⁻ utrzymywane razem w krysztale soli
- MgO, z jonami 2+ i 2−, topi się w pobliżu 2800 °C; NaCl topi się w 801 °C
- Jądro utrzymujące swoje elektrony na miejscu
- Zewnętrzny elektron cezu jest daleko od jądra, więc łatwo go usunąć
W układzie okresowym
Przyciąganie kulombowskie wyjaśnia główne tendencje w układzie: atomy maleją i mocniej trzymają elektrony w kolejnych miejscach okresu, gdy rośnie ładunek jądra, a w dół grupy luzują uchwyt, gdy elektrony leżą dalej.