สารละลายบัฟเฟอร์: นิยามในวิชาเคมี

สารละลายบัฟเฟอร์: สารละลายที่ต้านการเปลี่ยนแปลงค่าพีเอชเมื่อเติมกรดหรือเบสในปริมาณเล็กน้อย โดยมักประกอบด้วยกรดอ่อนกับเบสคอนจูเกต หรือเบสอ่อนกับกรดคอนจูเกต

ในบัฟเฟอร์ที่ทำจากกรดแอซีติกและแอซีเตตไอออน เบสที่เติมเข้าไปจะถูกกรดแอซีติกสะเทิน และกรดที่เติมเข้าไปจะถูกแอซีเตตไอออนจับไว้ ทำให้ค่าพีเอชแทบไม่เปลี่ยน บัฟเฟอร์ทำงานได้ดีที่สุดใกล้ค่าพีเอชที่รูปกรดและรูปเบสมีอยู่เท่ากัน และจะหยุดทำงานเมื่อรูปใดรูปหนึ่งถูกใช้หมด บัฟเฟอร์ช่วยรักษาค่าพีเอชของเลือด เซลล์ และกระบวนการทางอุตสาหกรรมและห้องปฏิบัติการจำนวนมากให้อยู่ในช่วงแคบ ๆ

ตัวอย่าง

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด