สารละลายบัฟเฟอร์: นิยามในวิชาเคมี
สารละลายบัฟเฟอร์: สารละลายที่ต้านการเปลี่ยนแปลงค่าพีเอชเมื่อเติมกรดหรือเบสในปริมาณเล็กน้อย โดยมักประกอบด้วยกรดอ่อนกับเบสคอนจูเกต หรือเบสอ่อนกับกรดคอนจูเกต
ในบัฟเฟอร์ที่ทำจากกรดแอซีติกและแอซีเตตไอออน เบสที่เติมเข้าไปจะถูกกรดแอซีติกสะเทิน และกรดที่เติมเข้าไปจะถูกแอซีเตตไอออนจับไว้ ทำให้ค่าพีเอชแทบไม่เปลี่ยน บัฟเฟอร์ทำงานได้ดีที่สุดใกล้ค่าพีเอชที่รูปกรดและรูปเบสมีอยู่เท่ากัน และจะหยุดทำงานเมื่อรูปใดรูปหนึ่งถูกใช้หมด บัฟเฟอร์ช่วยรักษาค่าพีเอชของเลือด เซลล์ และกระบวนการทางอุตสาหกรรมและห้องปฏิบัติการจำนวนมากให้อยู่ในช่วงแคบ ๆ
ตัวอย่าง
- เลือด กรดคาร์บอนิกและไฮโดรเจนคาร์บอเนตรักษาพีเอชไว้ใกล้ 7.4
- กรดแอซีติกและโซเดียมแอซีเตต เป็นบัฟเฟอร์ที่พีเอชประมาณ 4.8
- แอมโมเนียและแอมโมเนียมคลอไรด์ เป็นบัฟเฟอร์ที่พีเอชประมาณ 9.3
- สารละลายบัฟเฟอร์มาตรฐานที่ใช้สอบเทียบเครื่องวัดพีเอช