เบส: นิยามในวิชาเคมี
เบส: สารที่รับไฮโดรเจนไอออน (H⁺) หรือให้ไฮดรอกไซด์ไอออน (OH⁻) ในน้ำ ให้ pH สูงกว่า 7 เบสที่ละลายน้ำได้เรียกว่าแอลคาไล
เบสสะเทินกรด เกิดเป็นเกลือและมักเป็นน้ำ เบสแก่ เช่น โซเดียมไฮดรอกไซด์ แตกตัวสมบูรณ์ในน้ำ ขณะที่เบสอ่อน เช่น แอมโมเนีย ทำปฏิกิริยากับน้ำเพียงบางส่วน สารละลายเบสทำให้กระดาษลิตมัสสีแดงเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินและรู้สึกลื่น และสารละลายเข้มข้นอาจทำให้ผิวหนังไหม้รุนแรงไม่แพ้กรดแก่
ตัวอย่าง
- โซเดียมไฮดรอกไซด์ (NaOH) — ใช้ในน้ำยาล้างท่อตัน
- แอมโมเนีย (NH₃) — ในน้ำยาเช็ดกระจกตามบ้านเรือน
- แมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ (Mg(OH)₂) — มิลก์ออฟแมกนีเซีย ยาลดกรด
- โซเดียมไบคาร์บอเนต (NaHCO₃) — เบกกิงโซดา เบสอ่อน
ในตารางธาตุ
ออกไซด์และไฮดรอกไซด์ของโลหะทางด้านซ้ายของตาราง โดยเฉพาะในหมู่ 1 และ 2 เป็นเบส และโลหะแอลคาไลได้ชื่อมาจากแอลคาไลแก่ที่เกิดขึ้น