เบส: นิยามในวิชาเคมี

เบส: สารที่รับไฮโดรเจนไอออน (H⁺) หรือให้ไฮดรอกไซด์ไอออน (OH⁻) ในน้ำ ให้ pH สูงกว่า 7 เบสที่ละลายน้ำได้เรียกว่าแอลคาไล

เบสสะเทินกรด เกิดเป็นเกลือและมักเป็นน้ำ เบสแก่ เช่น โซเดียมไฮดรอกไซด์ แตกตัวสมบูรณ์ในน้ำ ขณะที่เบสอ่อน เช่น แอมโมเนีย ทำปฏิกิริยากับน้ำเพียงบางส่วน สารละลายเบสทำให้กระดาษลิตมัสสีแดงเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินและรู้สึกลื่น และสารละลายเข้มข้นอาจทำให้ผิวหนังไหม้รุนแรงไม่แพ้กรดแก่

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

ออกไซด์และไฮดรอกไซด์ของโลหะทางด้านซ้ายของตาราง โดยเฉพาะในหมู่ 1 และ 2 เป็นเบส และโลหะแอลคาไลได้ชื่อมาจากแอลคาไลแก่ที่เกิดขึ้น

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด