Bufor – definicja w chemii
Bufor: Roztwór, który przeciwstawia się zmianom pH po dodaniu niewielkich ilości kwasu lub zasady. Zwykle zawiera słaby kwas i sprzężoną z nim zasadę albo słabą zasadę i sprzężony z nią kwas.
W buforze z kwasu octowego i jonów octanowych dodana zasada jest zobojętniana przez kwas octowy, a dodany kwas wiążą jony octanowe, więc pH prawie się nie zmienia. Bufor działa najlepiej w pobliżu pH, przy którym formy kwasowa i zasadowa występują w równych ilościach, i przestaje działać, gdy jedna z form się wyczerpie. Bufory utrzymują pH krwi, komórek oraz wielu procesów przemysłowych i laboratoryjnych w wąskich granicach.
Przykłady
- Krew — kwas węglowy i wodorowęglan utrzymują pH około 7,4
- Kwas octowy i octan sodu — bufor o pH około 4,8
- Amoniak i chlorek amonu — bufor o pH około 9,3
- Standardowe roztwory buforowe używane do kalibracji pehametrów