pH: นิยามในวิชาเคมี
pH: สเกลที่วัดว่าสารละลายที่มีน้ำเป็นตัวทำละลายเป็นกรดหรือเบสเพียงใด โดยอาศัยความเข้มข้นของไฮโดรเจนไอออน ที่ 25 °C pH 7 เป็นกลาง ค่าต่ำกว่า 7 เป็นกรด และค่าสูงกว่า 7 เป็นเบส
pH นิยามเป็นค่าลบของลอการิทึมของความเข้มข้นไฮโดรเจนไอออน pH = −log[H⁺] ดังนั้นการเปลี่ยนแต่ละหนึ่งหน่วยจึงเปลี่ยนไปสิบเท่า สารละลายที่มี pH 3 จึงมี H⁺ มากกว่าสารละลาย pH 4 สิบเท่า และมากกว่าสารละลาย pH 6 หนึ่งพันเท่า pH วัดได้ด้วยอินดิเคเตอร์ แถบทดสอบ หรือเครื่องวัด pH และสารละลายในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่อยู่ระหว่าง 0 ถึง 14 แม้กรดและเบสที่เข้มข้นมากอาจเกินช่วงนี้ได้
ตัวอย่าง
- น้ำมะนาว — ประมาณ pH 2
- น้ำบริสุทธิ์ที่ 25 °C — pH 7
- เลือดมนุษย์ — pH 7.35 ถึง 7.45
- น้ำยาทำความสะอาดแอมโมเนียในครัวเรือน — ประมาณ pH 11
ในตารางธาตุ
ออกไซด์ของโลหะทางซ้ายของตาราง เช่น Na₂O และ CaO ให้สารละลายที่มี pH สูงในน้ำ ขณะที่ออกไซด์ของอโลหะทางขวา เช่น SO₂ และ CO₂ ให้ pH ต่ำ