Buffer: definitie in de scheikunde
Buffer: Een oplossing die verandering van de pH tegengaat wanneer kleine hoeveelheden zuur of base worden toegevoegd. Meestal bevat ze een zwak zuur en de geconjugeerde base daarvan, of een zwakke base en het geconjugeerde zuur daarvan.
In een buffer van azijnzuur en acetaationen wordt toegevoegde base geneutraliseerd door het azijnzuur en wordt toegevoegd zuur opgenomen door de acetaationen, zodat de pH nauwelijks verandert. Een buffer werkt het best in de buurt van de pH waarbij de zure en de basische vorm in gelijke hoeveelheden aanwezig zijn, en houdt op te werken zodra een van beide vormen op is. Buffers houden de pH van bloed, cellen en veel industriële en laboratoriumprocessen binnen nauwe grenzen.
Voorbeelden
- Bloed: koolzuur en waterstofcarbonaat houden de pH rond 7,4
- Azijnzuur en natriumacetaat: een buffer rond pH 4,8
- Ammoniak en ammoniumchloride: een buffer rond pH 9,3
- Standaardbufferoplossingen waarmee pH-meters worden gekalibreerd