Elektronegativiteit: definitie in de scheikunde
Elektronegativiteit: Hoe sterk een atoom de gedeelde elektronen in een chemische binding aantrekt. Fluor is het meest elektronegatieve element.
Elektronegativiteit wordt meestal gegeven op de schaal van Pauling, die loopt van ongeveer 0,8 voor cesium tot 3,98 voor fluor. Het verschil in elektronegativiteit tussen twee gebonden atomen voorspelt het type binding: een klein verschil geeft een apolaire covalente binding, een matig verschil een polaire covalente binding en een groot verschil (grofweg boven 1,7 tot 2,0) een ionbinding.
Voorbeelden
- Fluor — 3,98, de hoogste van alle elementen
- Zuurstof — 3,44, waardoor de O–H-bindingen in water polair zijn
- Natrium (0,93) en chloor (3,16) verschillen 2,23, dus NaCl is ionair
- Koolstof (2,55) en waterstof (2,20) liggen dicht bij elkaar, dus C–H-bindingen zijn bijna apolair
In het periodiek systeem
Elektronegativiteit neemt toe van links naar rechts in een periode en neemt af naar beneden in een groep, dus de hoogste waarden staan rechtsboven (zonder de edelgassen) en de laagste linksonder.