Reakcja redoks – definicja w chemii
Reakcja redoks: Reakcja, w której elektrony przechodzą z jednej substancji na drugą, tak że jedna substancja ulega utlenieniu, a druga redukcji.
Nazwa łączy redukcję i utlenianie, które zawsze zachodzą razem. Substancja przyjmująca elektrony jest utleniaczem, a ta, która je oddaje, reduktorem. Chemicy śledzą reakcje redoks za pomocą stopni utlenienia, które rosną dla substancji utlenianej i maleją dla redukowanej. Baterie, korozja, spalanie, fotosynteza i oddychanie zależą od reakcji redoks.
Przykłady
- Cynk w roztworze siarczanu miedzi(II): Zn + Cu²⁺ → Zn²⁺ + Cu
- Sód spalany w chlorze: 2Na + Cl₂ → 2NaCl
- Ruda żelaza redukowana w wielkim piecu: Fe₂O₃ + 3CO → 2Fe + 3CO₂
- Bateria litowo-jonowa zasilająca telefon
W układzie okresowym
Reaktywne metale po lewej stronie układu to silne reduktory, a reaktywne niemetale w prawym górnym rogu, takie jak fluor i tlen, to silne utleniacze.