ปฏิกิริยารีดอกซ์: นิยามในวิชาเคมี
ปฏิกิริยารีดอกซ์: ปฏิกิริยาที่มีการถ่ายโอนอิเล็กตรอนจากสารหนึ่งไปยังอีกสารหนึ่ง ทำให้สารหนึ่งถูกออกซิไดส์และอีกสารหนึ่งถูกรีดิวซ์
ชื่อนี้มาจากการรวมคำว่ารีดักชันและออกซิเดชัน ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกันเสมอ สารที่รับอิเล็กตรอนคือตัวออกซิไดส์ และสารที่สูญเสียอิเล็กตรอนคือตัวรีดิวซ์ นักเคมีติดตามปฏิกิริยารีดอกซ์ด้วยเลขออกซิเดชัน ซึ่งเพิ่มขึ้นสำหรับสารที่ถูกออกซิไดส์และลดลงสำหรับสารที่ถูกรีดิวซ์ แบตเตอรี่ การกัดกร่อน การเผาไหม้ การสังเคราะห์ด้วยแสง และการหายใจ ล้วนอาศัยปฏิกิริยารีดอกซ์
ตัวอย่าง
- สังกะสีในสารละลายคอปเปอร์(II) ซัลเฟต: Zn + Cu²⁺ → Zn²⁺ + Cu
- โซเดียมเผาไหม้ในคลอรีน: 2Na + Cl₂ → 2NaCl
- แร่เหล็กถูกรีดิวซ์ในเตาหลอมเหล็ก: Fe₂O₃ + 3CO → 2Fe + 3CO₂
- แบตเตอรี่ลิเทียมไอออนที่จ่ายไฟให้โทรศัพท์
ในตารางธาตุ
โลหะที่ว่องไวทางซ้ายของตารางเป็นตัวรีดิวซ์ที่แรง ส่วนอโลหะที่ว่องไวทางขวาบน เช่น ฟลูออรีนและออกซิเจน เป็นตัวออกซิไดส์ที่แรง