Temperatura topnienia – definicja w chemii
Temperatura topnienia: Temperatura, w której ciało stałe zamienia się w ciecz pod danym ciśnieniem. Dla czystej substancji jest taka sama jak temperatura krzepnięcia.
W temperaturze topnienia ciało stałe i ciecz mogą istnieć razem, a dostarczone ciepło idzie na rozbijanie struktury ciała stałego, a nie na podniesienie temperatury. Czyste substancje krystaliczne topią się ostro w stałej temperaturze, a domieszki obniżają temperaturę topnienia i rozciągają ją na pewien zakres, więc chemicy używają temperatur topnienia do sprawdzania czystości. Temperatury topnienia odzwierciedlają, jak mocno cząstki są ze sobą związane: ciała stałe jonowe i kowalencyjne o budowie sieciowej topią się w znacznie wyższych temperaturach niż ciała stałe cząsteczkowe.
Przykłady
- Lód — 0 °C
- Gal — około 29,8 °C, więc może się stopić na dłoni
- Sól kuchenna (NaCl) — 801 °C
- Wolfram — 3422 °C, najwyższa ze wszystkich metali
W układzie okresowym
Temperatury topnienia zwykle osiągają szczyt w środku każdego okresu, przy pierwiastkach o kowalencyjnej budowie sieciowej, takich jak węgiel i krzem, lub przy metalach przejściowych, takich jak wolfram, a najniższe są dla gazów szlachetnych.