Temperatura wrzenia – definicja w chemii
Temperatura wrzenia: Temperatura, w której prężność pary cieczy jest równa ciśnieniu wokół niej, więc pęcherzyki pary tworzą się w całej cieczy.
Normalną temperaturę wrzenia mierzy się pod standardowym ciśnieniem atmosferycznym (1 atm), przy którym woda wrze w 100 °C. Niższe ciśnienie obniża temperaturę wrzenia, więc na szczycie Mount Everestu woda wrze w około 70 °C, a szybkowar podnosi ją do około 120 °C i gotuje jedzenie szybciej. Temperatury wrzenia zależą od siły przyciągania między cząstkami, więc ciecze polarne i połączone wiązaniami wodorowymi wrą w wyższej temperaturze niż niepolarne o podobnej wielkości.
Przykłady
- Woda — 100 °C na poziomie morza
- Etanol — około 78 °C
- Ciekły azot — około −196 °C
- Hel — około −269 °C, najniższa ze wszystkich pierwiastków
W układzie okresowym
Temperatury wrzenia fluorowców rosną w dół grupy 17, więc fluor i chlor są gazami, brom jest cieczą, a jod ciałem stałym w temperaturze pokojowej.