อิเล็กโทรเนกาติวิตี: นิยามในวิชาเคมี
อิเล็กโทรเนกาติวิตี: ความแรงที่อะตอมดึงดูดอิเล็กตรอนที่ใช้ร่วมกันในพันธะเคมี ฟลูออรีนเป็นธาตุที่มีอิเล็กโทรเนกาติวิตีสูงที่สุด
อิเล็กโทรเนกาติวิตีมักระบุตามสเกลพอลลิง ซึ่งมีค่าตั้งแต่ประมาณ 0.8 สำหรับซีเซียมถึง 3.98 สำหรับฟลูออรีน ความต่างของอิเล็กโทรเนกาติวิตีระหว่างอะตอมสองอะตอมที่สร้างพันธะกันทำนายชนิดของพันธะได้: ความต่างน้อยให้พันธะโคเวเลนต์ไม่มีขั้ว ความต่างปานกลางให้พันธะโคเวเลนต์มีขั้ว และความต่างมาก (ประมาณเกิน 1.7 ถึง 2.0) ให้พันธะไอออนิก
ตัวอย่าง
- ฟลูออรีน — 3.98 สูงที่สุดในบรรดาธาตุทั้งหมด
- ออกซิเจน — 3.44 ซึ่งทำให้พันธะ O–H ในน้ำมีขั้ว
- โซเดียม (0.93) และคลอรีน (3.16) ต่างกัน 2.23 ดังนั้น NaCl จึงเป็นไอออนิก
- คาร์บอน (2.55) และไฮโดรเจน (2.20) มีค่าใกล้เคียงกัน พันธะ C–H จึงแทบไม่มีขั้ว
ในตารางธาตุ
อิเล็กโทรเนกาติวิตีเพิ่มขึ้นจากซ้ายไปขวาในแต่ละคาบและลดลงลงมาตามหมู่ ค่าสูงสุดจึงอยู่ที่มุมขวาบน (ไม่รวมแก๊สเฉื่อย) และค่าต่ำสุดอยู่ที่มุมซ้ายล่าง