ไฮบริไดเซชัน: นิยามในวิชาเคมี
ไฮบริไดเซชัน: การผสมออร์บิทัลอะตอมบนอะตอมหนึ่งเพื่อให้เกิดออร์บิทัลไฮบริดใหม่ที่เทียบเท่ากันซึ่งใช้ในการสร้างพันธะ เช่น ออร์บิทัล sp³ ของคาร์บอนในมีเทน
ไฮบริไดเซชันอธิบายรูปร่างที่ออร์บิทัล s และ p ธรรมดาอธิบายไม่ได้: คาร์บอนมีออร์บิทัล 2s หนึ่งอันและ 2p สามอัน แต่มีเทนมีพันธะ C–H ที่เหมือนกันสี่พันธะชี้ไปยังมุมของทรงสี่หน้า แต่ละชนิดสอดคล้องกับรูปทรงเรขาคณิต: sp เป็นเส้นตรง (180°) sp² เป็นสามเหลี่ยมแบนราบ (120°) และ sp³ เป็นทรงสี่หน้า (109.5°) นี่เป็นเพียงแบบจำลอง และใช้ได้ดีที่สุดกับธาตุคาบที่สอง เช่น คาร์บอน ไนโตรเจน และออกซิเจน
ตัวอย่าง
- sp³ — คาร์บอนในมีเทน (CH₄) เป็นทรงสี่หน้า
- sp² — คาร์บอนแต่ละอะตอมในอีทีน (C₂H₄) เป็นสามเหลี่ยมแบนราบ
- sp — คาร์บอนในอีไทน์ (C₂H₂) และใน CO₂ เป็นเส้นตรง
- sp³ — ออกซิเจนในน้ำ ให้รูปร่างงอประมาณ 104.5°
ในตารางธาตุ
ไฮบริไดเซชันใช้เป็นหลักกับคาร์บอน ไนโตรเจน ออกซิเจน และอโลหะอื่น ๆ ในบล็อก p ซึ่งสร้างพันธะโคเวเลนต์ที่มีทิศทางและรูปร่างแน่นอน