Hybrydyzacja – definicja w chemii

Hybrydyzacja: Mieszanie orbitali atomowych jednego atomu w nowe, równocenne orbitale zhybrydyzowane używane w wiązaniach, takie jak orbitale sp³ węgla w metanie.

Hybrydyzacja wyjaśnia kształty, których nie tłumaczą zwykłe orbitale s i p: węgiel ma jeden orbital 2s i trzy orbitale 2p, a mimo to metan ma cztery identyczne wiązania C–H skierowane ku wierzchołkom czworościanu. Każdy typ odpowiada geometrii: sp jest liniowa (180°), sp² trygonalna płaska (120°), a sp³ tetraedryczna (109,5°). To model, który najlepiej sprawdza się dla pierwiastków drugiego okresu, takich jak węgiel, azot i tlen.

Przykłady

W układzie okresowym

Hybrydyzację stosuje się głównie do węgla, azotu, tlenu i innych niemetali bloku p, które tworzą wiązania kowalencyjne o określonych kierunkach i kształtach.

Powiązane pojęcia

Wszystkie pojęcia