Hybridisatie: definitie in de scheikunde

Hybridisatie: Het mengen van atoomorbitalen op één atoom tot nieuwe, gelijkwaardige hybride orbitalen die voor binding worden gebruikt, zoals de sp³-orbitalen van koolstof in methaan.

Hybridisatie verklaart vormen die gewone s- en p-orbitalen niet kunnen verklaren: koolstof heeft één 2s- en drie 2p-orbitalen, maar methaan heeft vier identieke C–H-bindingen die naar de hoeken van een tetraëder wijzen. Elk type past bij een geometrie: sp is lineair (180°), sp² is trigonaal vlak (120°) en sp³ is tetraëdrisch (109,5°). Het is een model en werkt het best voor elementen uit de tweede periode zoals koolstof, stikstof en zuurstof.

Voorbeelden

In het periodiek systeem

Hybridisatie wordt vooral gebruikt voor koolstof, stikstof, zuurstof en andere niet-metalen uit het p-blok, die covalente bindingen met bepaalde richtingen en vormen vormen.

Verwante begrippen

Alle begrippen