Isotoop: definitie in de scheikunde
Isotoop: Atomen van hetzelfde element met een verschillend aantal neutronen, zoals koolstof-12 en koolstof-14.
Isotopen van een element hebben evenveel protonen en elektronen, dus ze gedragen zich in chemische reacties bijna identiek, maar ze verschillen in massa. Sommige isotopen zijn stabiel, andere zijn radioactief en vervallen na verloop van tijd, wat ze nuttig maakt voor het dateren van fossielen, medische beeldvorming en kernenergie. Een isotoop wordt genoemd naar zijn massagetal, het totale aantal protonen en neutronen, zoals in uranium-235.
Voorbeelden
- Koolstof-12 (6 neutronen) en koolstof-14 (8 neutronen)
- Waterstof-1, deuterium (waterstof-2) en tritium (waterstof-3)
- Uranium-235 — wordt als brandstof in kernreactoren gebruikt
- Jodium-131 — wordt in de geneeskunde gebruikt bij schildklieraandoeningen
In het periodiek systeem
De atoommassa die voor elk element wordt getoond is een gemiddelde van zijn natuurlijke isotopen, gewogen naar hoe vaak ze voorkomen, en daarom is die van chloor ongeveer 35,45 en geen geheel getal.