pH – definicja w chemii
pH: Skala mierząca, jak kwaśny lub zasadowy jest roztwór wodny, oparta na stężeniu jonów wodorowych. W 25 °C pH 7 jest obojętne, wartości poniżej 7 są kwasowe, a powyżej 7 zasadowe.
pH definiuje się jako ujemny logarytm stężenia jonów wodorowych, pH = −log[H⁺], więc każdy krok o jedną jednostkę to dziesięciokrotna zmiana. Roztwór o pH 3 ma więc dziesięć razy więcej H⁺ niż roztwór o pH 4 i tysiąc razy więcej niż roztwór o pH 6. pH mierzy się wskaźnikami, paskami testowymi lub pehametrem, a większość codziennych roztworów mieści się między 0 a 14, choć bardzo stężone kwasy i zasady mogą wyjść poza ten zakres.
Przykłady
- Sok z cytryny — około pH 2
- Czysta woda w 25 °C — pH 7
- Krew ludzka — pH od 7,35 do 7,45
- Domowy środek czyszczący z amoniakiem — około pH 11
W układzie okresowym
Tlenki metali z lewej strony układu, takie jak Na₂O i CaO, dają w wodzie roztwory o wysokim pH, a tlenki niemetali z prawej, takie jak SO₂ i CO₂, dają niskie pH.