การเผาไหม้: นิยามในวิชาเคมี

การเผาไหม้: ปฏิกิริยาที่รวดเร็วระหว่างเชื้อเพลิงกับออกซิเจน ซึ่งปลดปล่อยพลังงานในรูปความร้อนและมักมีแสงด้วย การลุกไหม้เป็นคำที่ใช้กันในชีวิตประจำวัน

การเผาไหม้สมบูรณ์ของเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนในออกซิเจนที่มีเพียงพอจะให้คาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ เมื่อออกซิเจนมีจำกัด การเผาไหม้ไม่สมบูรณ์จะให้คาร์บอนมอนอกไซด์ ซึ่งเป็นแก๊สพิษ และเขม่า (คาร์บอน) ด้วย การเผาไหม้ต้องมีเชื้อเพลิง ออกซิเจน และความร้อนที่มากพอจะเริ่มปฏิกิริยา ดังนั้นการกำจัดองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งในสามอย่างนี้ ซึ่งเป็นแนวคิดเบื้องหลังสามเหลี่ยมไฟ ก็จะดับไฟได้

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

เชื้อเพลิงส่วนใหญ่เป็นสารประกอบของคาร์บอนและไฮโดรเจน และเผาไหม้โดยทำปฏิกิริยากับออกซิเจนจากหมู่ 16 ได้คาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด