หมู่ 16: หมู่ออกซิเจน (แชลโคเจน)

อิเล็กตรอนวงนอกหกตัว: ns² np⁴

การจัดเรียงอิเล็กตรอนแต่ละธาตุลงท้ายด้วย ns² np⁴ เช่นออกซิเจน ([He] 2s² 2p⁴) และซัลเฟอร์ ([Ne] 3s² 3p⁴) การรับอิเล็กตรอนสองตัวให้ไอออนประจุ 2− เช่น ออกไซด์ไอออน O²⁻ และซัลไฟด์ไอออน S²⁻ ส่วนการใช้ร่วมกันสองตัวให้โมเลกุล เช่น น้ำ (H₂O) และไฮโดรเจนซัลไฟด์ (H₂S)

ออกซิเจนเกือบทุกครั้งเป็น −2 แต่ซัลเฟอร์ ซีลีเนียม และเทลลูเรียมถึง +4 และ +6 ได้ด้วย เช่นในซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO₂) และกรดซัลฟิวริก (H₂SO₄) พอโลเนียมที่ด้านล่างเกิดสารประกอบ +2 และ +4

แนวโน้มเมื่อลงไปตามหมู่

อิเล็กโทรเนกาทิวิตีลดลงจาก 3.44 สำหรับออกซิเจน ซึ่งเป็นรองเพียงฟลูออรีน เป็น 2.58 สำหรับซัลเฟอร์ 2.1 สำหรับเทลลูเรียม และ 2.0 สำหรับพอโลเนียม ออกซิเจนเป็นแก๊สที่หลอมเหลวที่ 54.36 K ขณะที่ซัลเฟอร์หลอมเหลวที่ 388.36 K ซีลีเนียมที่ 494 K และเทลลูเรียมที่ 722.66 K ความหนาแน่นเพิ่มจาก 2.07 g/cm³ สำหรับซัลเฟอร์เป็น 6.24 g/cm³ สำหรับเทลลูเรียม และ 9.196 g/cm³ สำหรับพอโลเนียม

ลักษณะของธาตุเปลี่ยนไปตามตัวเลขเหล่านี้ คือ ออกซิเจน ซัลเฟอร์ และซีลีเนียมเป็นอโลหะ เทลลูเรียมเป็นกึ่งโลหะ และพอโลเนียมเป็นโลหะกัมมันตรังสี

เราพบหมู่ 16 ได้ที่ไหน

คุณหายใจเอาออกซิเจนเข้าไป และออกซิเจนเป็นส่วนใหญ่ของมวลน้ำและเกือบครึ่งหนึ่งของมวลเปลือกโลก ซัลเฟอร์ถูกเปลี่ยนเป็นกรดซัลฟิวริกและทำให้ยางสำหรับยางรถยนต์แข็งขึ้น และสารประกอบซัลเฟอร์ให้กลิ่นของไข่เน่าและสเปรย์ของสกั๊งก์ ซีลีเนียมเป็นสารอาหารปริมาณน้อยที่พบในถั่วบราซิล และเทลลูเรียมใช้ในแผงโซลาร์เซลล์แบบฟิล์มบางและแผ่นดิสก์ที่เขียนซ้ำได้

ผู้สร้างแร่และโลหะอันตราย

ชื่อแชลโคเจนหมายถึงผู้สร้างแร่ เพราะแร่โลหะหลายชนิดเป็นออกไซด์หรือซัลไฟด์ พอโลเนียมซึ่งมารีและปีแยร์ กูว์รีค้นพบในปี 1898 และตั้งชื่อตามโปแลนด์ มีกัมมันตรังสีรุนแรงและเป็นพิษอย่างยิ่ง ลิเวอร์มอเรียม (116) ตั้งชื่อตามห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ ลิเวอร์มอร์ ผลิตได้ครั้งละไม่กี่อะตอม สมบัติของมันจึงเป็นค่าที่ทำนาย ไม่ใช่ค่าที่วัดได้