โลหะหลังทรานซิชัน

ตำแหน่งในตารางธาตุ

อยู่ในหมู่ 13 ถึง 16 ได้แก่ อะลูมิเนียม แกลเลียม อินเดียม และแทลเลียมในหมู่ 13 ดีบุกและตะกั่วในหมู่ 14 บิสมัทในหมู่ 15 และพอโลเนียมในหมู่ 16 อิเล็กตรอนวงนอกของพวกมันอยู่ในออร์บิทัล s และ p เช่น อะลูมิเนียม ([Ne] 3s² 3p¹) และตั้งแต่แกลเลียมเป็นต้นไปมีระดับพลังงานย่อย d ที่เต็มอยู่ด้านล่าง

การจำแนกประเภทแตกต่างกันไป และบางครั้งพอโลเนียมถูกเรียกว่ากึ่งโลหะ นิโฮเนียม ฟลีโรเวียม มอสโกเวียม และลิเวอร์มอเรียม (113–116) อยู่ใต้หมู่นี้ในคาบที่ 7 และคาดว่าเป็นโลหะหลังทรานซิชัน แต่สร้างได้น้อยอะตอมมากจนเว็บไซต์นี้จัดไว้เป็นไม่ทราบ

สมบัติ

เหล่านี้เป็นโลหะแท้ เป็นเงาและนำไฟฟ้าได้ดี แต่อ่อนกว่าโลหะทรานซิชันและมีจุดหลอมเหลวต่ำ ยกเว้นอะลูมิเนียม (660 °C) ทั้งหมดหลอมเหลวต่ำกว่าประมาณ 330 °C แกลเลียมหลอมเหลวต่ำกว่า 30 °C เล็กน้อย จึงกลายเป็นของเหลวในมือคุณ แต่ไม่เดือดจนกว่าจะถึงประมาณ 2400 °C ออกไซด์ของพวกมันหลายชนิดเป็นแอมโฟเทอริก ทำปฏิกิริยาได้ทั้งกับกรดและเบส แทลเลียมและตะกั่วเป็นพิษ และพอโลเนียมมีกัมมันตภาพรังสีรุนแรงมาก

ปฏิกิริยาและแนวโน้ม

อะลูมิเนียมว่องไวต่อปฏิกิริยา แต่ชั้นออกไซด์บางและเหนียวเกิดขึ้นทันทีที่สัมผัสอากาศและปกป้องมันไว้ 4Al + 3O₂ → 2Al₂O₃ ความว่องไวของมันขับเคลื่อนปฏิกิริยาเทอร์ไมต์ 2Al + Fe₂O₃ → Al₂O₃ + 2Fe ซึ่งผลิตเหล็กหลอมเหลวสำหรับเชื่อมรางรถไฟ

ลงไปตามหมู่ 13 ถึง 15 ธาตุที่หนักกว่ายิ่งนิยมเลขออกซิเดชันที่ต่ำกว่าเลขหมู่สองหน่วย เพราะอิเล็กตรอน s คู่นอกสุดของพวกมันต้านการสร้างพันธะ ปรากฏการณ์อิเนิร์ตแพร์นี้ทำให้แทลเลียมเสถียรที่สุดที่ +1 ตะกั่วที่ +2 และบิสมัทที่ +3 ขณะที่อะลูมิเนียมเกือบทุกครั้งเป็น +3

การใช้งานในชีวิตประจำวัน

อะลูมิเนียมเป็นโลหะที่มีมากที่สุดในเปลือกโลก และรองจากเหล็กก็เป็นโลหะที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด ในกระป๋อง ฟอยล์ อากาศยาน และสายส่งไฟฟ้า ดีบุกเคลือบกระป๋องเหล็กกล้าและผสมกับทองแดงเป็นสัมฤทธิ์ ตะกั่วใช้ในแบตเตอรี่รถยนต์และเกราะกำบังรังสีเอกซ์ แต่เลิกใช้ในน้ำมันเบนซินและสีทาเพราะเป็นพิษ แกลเลียมไนไตรด์และแกลเลียมอาร์เซไนด์ใช้ใน LED อินเดียมทินออกไซด์ทำให้หน้าจอสัมผัสนำไฟฟ้า และบิสมัท ซึ่งไม่เป็นพิษอย่างผิดปกติสำหรับโลหะหนัก ใช้ในยารักษาอาการของกระเพาะอาหาร