18. grup: soy gaz sütunu

Dolu dış kabuklar: ns² np⁶

Neondan itibaren her elektron dizilimi, argondaki ([Ne] 3s² 3p⁶) gibi ns² np⁶ ile, yani sekiz dış elektronla biter. Helyum 1s²'dir; bu iki elektron onun tek kabuğunu doldurur. Kazanacak bir şeyleri olmadığı ve elektronları sıkı tutulduğu için bu atomlar iyon oluşturmaz; bu yüzden olağan yükleri 0 olarak verilir.

Helyumun 1s²'si 2. grubun ns² düzeniyle eşleşir ve bazı kimyacılar onun berilyumun üstüne ait olduğunu savunur; ancak o tam olarak bir soy gaz gibi davranır.

Grupta aşağı doğru eğilimler

Atomlar büyür ve dış elektronlarını daha az sıkı tutar: birinci iyonlaşma enerjisi, tüm elementler arasında en yüksek olan helyum için 24,587 eV'den argon için 15,76 eV'ye ve radon için 10,745 eV'ye düşer. Atomlar arasındaki zayıf çekimler güçlenir; bu yüzden kaynama noktaları helyum için 4,22 K'den argon için 87,3 K'ye ve radon için 211,3 K'ye yükselir.

Bu site elektronegatiflik değerlerini yalnızca kripton (3,0), ksenon (2,6) ve radon (2,2) için listeler. Elektronegatiflik, bir atomun bağdaki elektronları ne kadar güçlü çektiğini anlatır; helyum, neon ve argon ise olağan koşullarda kararlı bileşik oluşturmaz.

Nereden gelirler

Neon, argon, kripton ve ksenon, yaklaşık %0,93'ü argon olan sıvılaştırılmış havadan ayrılır. Helyum, kayaçlardaki uranyum ve toryumun radyoaktif bozunmasıyla biriktiği doğal gaz kuyularından gelir; radon ise kendisi uranyum bozunmasının ürünüdür ve bodrumlara sızabilir. Adları bir hikâye anlatır: neon yeni, argon tembel, kripton gizli, ksenon ise yabancı demektir.

Oganesson ve eski 0. grup

Argon 1894'te keşfedildiğinde periyodik tabloda tepkimeye girmeyen bir element için yer yoktu; bu yüzden önce 0. grup adı verilen yeni bir sütun eklendi. Adını fizikçi Yuri Oganesyan'dan alan oganesson (118) şimdi onu tamamlar. Atomlarından yalnızca bir avuç üretilmiştir; bu yüzden özellikleri tahmin edilmiştir; bazı hesaplamalar onun oda sıcaklığında katı olacağını öne sürer.