Kimya sözlüğü
Elementlerden ve iyonlardan yükseltgenmeye ve hibritleşmeye kadar temel kimya terimlerinin açık, öğrenci dostu tanımları. Her madde kısa bir tanım, daha derin bir açıklama, gerçek örnekler, ilgili terimler ve fikrin periyodik tabloda nerede karşımıza çıktığına dair bir not içerir.
A
Aktivasyon enerjisi
Çarpışan parçacıkların bir tepkimenin gerçekleşmesi için sahip olması gereken en düşük enerji; Eₐ simgesiyle gösterilir. Devamını oku →
Alaşım
Bronz (bakır + kalay) veya çelik (demir + karbon) gibi, bir metalin bir ya da daha fazla başka elementle, çoğunlukla başka metallerle oluşturduğu karışım. Devamını oku →
Alaşımlama
Bir metalin, çoğunlukla birlikte eritilerek bir ya da daha fazla başka elementle birleştirilip iyileştirilmiş özelliklere sahip bir alaşım yapılması süreci. Devamını oku →
Alkali metal
Periyodik tablonun 1. grubundaki hidrojen dışındaki herhangi bir element: lityum, sodyum, potasyum, rubidyum, sezyum ve fransiyum. Devamını oku →
Allotrop
Aynı elementin, atomları farklı bağlanmış veya dizilmiş, aynı fiziksel hâldeki iki ya da daha fazla farklı biçiminden biri. Devamını oku →
Alt kabuk
Bir kabuk içinde hepsi aynı şekle sahip, s, p, d veya f ile gösterilen orbital kümesi. Alt düzeyin başka bir adıdır. Devamını oku →
Alt kabuk (sublevel)
Bir elektron enerji düzeyinin (kabuğunun) s, p, d veya f ile gösterilen alt bölümü. Bu alt kabuklar en çok 2, 6, 10 ve 14 elektron alır. Devamını oku →
Ametal
Metallerin özelliklerini taşımayan element: ametaller genellikle ısıyı ve elektriği kötü iletir, katıları ise mat ve kırılgandır. Devamını oku →
Amfiprotik
Hem hidrojen iyonu (H⁺, bir proton) verebilen hem de alabilen. Su ve hidrojen karbonat iyonu (HCO₃⁻) yaygın örneklerdir. Devamını oku →
Amfoter
Hem asit hem baz olarak tepkime verebilen. Alüminyum oksit, çinko oksit ve su örnek verilebilir. Devamını oku →
Anyon
Bir atom ya da atom grubu bir veya daha fazla elektron kazandığında oluşan negatif yüklü iyon. Devamını oku →
Asit
Başka maddelere hidrojen iyonu (H⁺) veren madde. Suda asitler H⁺ iyonu derişimini artırır ve pH değerini 7'nin altına düşürür. Devamını oku →
Atom
Bir elementin, o elementin kimyasal özelliklerini hâlâ taşıyan en küçük parçacığı. Proton ve nötronlardan oluşan minik bir çekirdek ile onu çevreleyen elektronlardan meydana gelir. Devamını oku →
Atom kütlesi
Bir atomun kütlesi; genellikle bir biriminin karbon-12 atomunun kütlesinin on ikide biri olduğu atomik kütle birimi (u) cinsinden verilir. Bir element için listelenen değer, doğal izotop karışımının ortalamasıdır. Devamını oku →
Atom numarası
Bir atomun çekirdeğindeki proton sayısı; Z simgesiyle gösterilir. Elementi belirler: 6 protonu olan her atom karbondur. Devamını oku →
Atom yarıçapı
Bir atomun boyutunun ölçüsü; genellikle birbirine bağlı iki özdeş atomun çekirdekleri arasındaki mesafenin yarısı olarak alınır. Devamını oku →
Avogadro sayısı
Bir maddenin bir molündeki tanecik sayısı: tam olarak 6,02214076 × 10²³; genellikle 6,022 × 10²³ olarak yuvarlanır. Devamını oku →
B
Basit formül
Bir bileşikteki her elementin atomlarının en basit tam sayı oranı. Devamını oku →
Baz
Suda hidrojen iyonlarını (H⁺) kabul eden veya hidroksit iyonları (OH⁻) üreten ve pH değerini 7'nin üzerine çıkaran madde. Suda çözünen bazlara alkali denir. Devamını oku →
Bileşik
Su (H₂O) veya sodyum klorür (NaCl) gibi, sabit oranda kimyasal olarak bağlanmış iki ya da daha fazla farklı elementten oluşan madde. Devamını oku →
Blok
Her elementin en yüksek enerjili elektronlarını tutan alt kabuğun türüne göre adlandırılan, periyodik tablonun dört bölgesinden biri: s, p, d ve f blokları. Devamını oku →
Buharlaşma
Bir sıvının, kaynama noktasının altındaki sıcaklıklarda yüzeyinde gaza (buhara) dönüşmesi. Devamını oku →
C
Coulomb çekimi
Pozitif bir çekirdek ile negatif bir elektron gibi, zıt yüklü parçacıkları birbirine doğru çeken elektrostatik kuvvet. Devamını oku →
Ç
Çekirdek
Bir atomun proton ve nötronlardan oluşan çok küçük, yoğun, pozitif yüklü merkezi. Atomun kütlesinin neredeyse tamamını barındırır. Devamını oku →
Çökelek
Bir kimyasal tepkime sırasında çözeltiden oluşan çözünmeyen katı. Fiil olarak çökelmek, çözeltiden katı halde ayrılmak demektir. Devamını oku →
Çözelti
Bir veya daha fazla maddenin (çözünen) başka bir maddenin (çözücü) içinde eşit biçimde çözündüğü homojen karışım. Devamını oku →
Çözücü
Bir çözüneni çözerek çözelti oluşturan madde; genellikle daha fazla miktarda bulunan bileşen. Devamını oku →
Çözücü ile sarılma (solvatasyon)
Çözücü moleküllerinin, iyonlar veya moleküller gibi çözünmüş parçacıkları çevreleyip onlarla etkileşmesi süreci. Devamını oku →
Çözünen
Bir çözeltide çözünmüş olan madde; genellikle daha az miktarda bulunan bileşen. Devamını oku →
D
Dalga
Enerjiyi bir yerden başka bir yere taşıyan, dalga boyu, frekansı ve genliğiyle tanımlanan tekrarlayan bir bozulma. Devamını oku →
Değerlik elektronları
Bir atomun en dış kabuğundaki elektronlar; kimyasal bağ oluşumuna katılanlar bunlardır. Devamını oku →
Dejenere
Bir alt kabuğun üç p orbitali gibi, tam olarak aynı enerjiye sahip orbitalleri veya diğer kuantum hâllerini tanımlar. Devamını oku →
Derişim
Belirli bir miktar çözeltide veya çözücüde bulunan çözünen madde miktarı. Devamını oku →
E
Ekzotermik
Çevresine genellikle ısı olarak enerji veren, bu yüzden çevresinin ısınmasına neden olan bir süreci veya tepkimeyi tanımlar. Entalpi değişimi (ΔH) negatiftir. Devamını oku →
Elektrolit
Erimiş hâlde veya suda çözündüğünde elektriği ileten madde; çünkü serbestçe hareket edebilen iyonlar oluşturur. Devamını oku →
Elektron
Negatif elektrik yüküne (−1) sahip, bir atomun çekirdeği çevresindeki boşluğu kaplayan çok küçük atom altı parçacık. Devamını oku →
Elektron dizilimi
Bir atomun elektronlarının kabuklarda, alt kabuklarda ve orbitallerde dizilişi; neon için 1s² 2s² 2p⁶ gibi bir liste olarak yazılır. Devamını oku →
Elektron ilgisi
Gaz fazındaki nötr bir atom elektron kazanıp negatif iyon oluşturduğunda gerçekleşen enerji değişimi. Halojenlerin elektron ilgisi özellikle yüksektir. Devamını oku →
Elektronegatiflik
Bir atomun kimyasal bağdaki ortak elektronları ne kadar güçlü çektiği. En elektronegatif element flordur. Devamını oku →
Elektrot
Bir pilde veya elektroliz hücresinde olduğu gibi, elektrik akımının bir elektrolite girdiği ya da elektrolitten çıktığı iletken. Devamını oku →
Element
Yalnızca tek tür atomdan oluşan, çekirdeğindeki proton sayısıyla (atom numarasıyla) tanımlanan saf madde. Devamını oku →
Endotermik
Çevresinden genellikle ısı olarak enerji soğuran, bu yüzden çevresinin soğumasına neden olan bir süreci veya tepkimeyi tanımlar. Entalpi değişimi (ΔH) pozitiftir. Devamını oku →
Entalpi
Bir sistemin ısı içeriğini tanımlayan termodinamik bir nicelik, H; değişimi ΔH, sabit basınçta bir tepkimenin soğurduğu veya açığa çıkardığı ısıya eşittir. Devamını oku →
Entropi
Bir sistemin enerjisinin ve parçacıklarının ne kadar yayılmış veya dağılmış olduğunun, çoğunlukla gevşek biçimde düzensizlik olarak tanımlanan ölçüsü. Simgesi S'dir. Devamını oku →
Erime noktası
Belirli bir basınçta bir katının sıvıya dönüştüğü sıcaklık. Saf bir madde için donma noktasıyla aynıdır. Devamını oku →
F
Faraday
Bir mol elektronun taşıdığı elektrik yükü, yaklaşık 96.485 kulomb. Bu değere Faraday sabiti (F) denir. Devamını oku →
Frekans
Bir noktadan saniyede geçen dalga döngülerinin sayısı; hertz (Hz) cinsinden ölçülür. Devamını oku →
G
Gang
Bir cevherde değerli mineralle karışık bulunan, metal elde edilirken uzaklaştırılması gereken istenmeyen kaya ve mineraller. Devamını oku →
Geçiş metali
Periyodik tablonun 3. ile 12. gruplarındaki d blokunda yer alan metal. Kesin olarak, atomları ya da yaygın iyonları kısmen dolu bir d alt kabuğuna sahip olan elementtir. Devamını oku →
Girenler
Bir kimyasal tepkimedeki başlangıç maddeleri; kimyasal denklemin sol tarafına yazılır. Devamını oku →
Gösterge
Koşullardaki bir değişimi, çoğunlukla bir çözeltinin asidik mi bazik mi olduğunu göstermek için renk değiştiren madde. Devamını oku →
Grup
Periyodik tablonun dikey bir sütunu. Aynı gruptaki elementlerin genellikle dış elektron sayısı aynıdır ve kimyasal özellikleri benzerdir. Devamını oku →
H
Hacim
Bir maddenin veya cismin kapladığı üç boyutlu uzay miktarı. Devamını oku →
Halojen
Periyodik tablonun 17. grubundaki herhangi bir element: flor, klor, brom, iyot, astatin ve tennessin. Adı tuz yapıcı anlamına gelir. Devamını oku →
Heterojen
Düzgün olmayan — suyla karışmış kumda olduğu gibi, farklı kısımlar görülebilir ya da ayrılabilir. Devamını oku →
Hidratasyon
Çözücünün su olduğu solvatasyon ya da bir bileşiğe su eklenen tepkime. Devamını oku →
Hidrojenimsi
He⁺ veya Li²⁺ gibi, hidrojen gibi yalnızca bir elektronu olan bir atomu ya da iyonu tanımlar. Böyle bir türe hidrojen benzeri atom da denir. Devamını oku →
Homojen
Her yerde düzgün — tuzlu su veya hava gibi, her örneğin bileşimi ve görünümü aynıdır. Devamını oku →
Hund kuralı
Elektronlar, enerjileri eşit orbitalleri, hiçbiri eşleşmeden önce, paralel spinlerle birer birer doldurur. Devamını oku →
İ
İdeal gaz
Parçacıkları yer kaplamayan ve birbirini ne çeken ne iten hayali bir gaz; bu yüzden ideal gaz yasasına, PV = nRT, tam olarak uyar. Devamını oku →
İki atomlu
İki atomdan oluşan. Hidrojen, azot, oksijen, flor, klor, brom ve iyot iki atomlu moleküller olarak bulunur: H₂, N₂, O₂, F₂, Cl₂, Br₂ ve I₂. Devamını oku →
İndirgenme
Bir tepkime sırasında bir maddenin elektron kazanması; bu, yükseltgenme sayısını azaltır. Oksijen kaybetme veya hidrojen kazanma anlamına da gelebilir. Devamını oku →
İnert
Çok az tepkimeye giren. Soy gazlara çoğunlukla inert gazlar denir; ancak bazıları bileşik oluşturabilir. Devamını oku →
İyon
Elektron kazanmış veya kaybetmiş ve bu yüzden toplamda elektrik yükü taşıyan bir atom ya da atom grubu. Devamını oku →
İyonik bağ
Genellikle bir metal atomunun bir ametal atomuna elektron aktarmasından sonra, zıt yüklü iyonlar arasındaki çekimle oluşan kimyasal bağ. Devamını oku →
İyonlaşma enerjisi
Gaz fazındaki nötr bir atomdan en gevşek tutulan elektronu koparmak için gereken en düşük enerji: X(g) → X⁺(g) + e⁻. Devamını oku →
İzotop
Karbon-12 ve karbon-14 gibi, aynı elementin farklı sayıda nötron içeren atomları. Devamını oku →
K
Kabuk
Bir atomda aynı temel enerji düzeyini paylaşan, çekirdekten dışarıya doğru n = 1, 2, 3 vb. numaralanan elektron grubu. Enerji düzeyi de denir. Devamını oku →
Kararsız
Olduğu gibi kalmak yerine değişmeye, ayrışmaya, tepkime vermeye ya da bozunmaya eğilimli bir maddeyi, çekirdeği veya parçacığı tanımlar. Devamını oku →
Karışım
Her biri kendi özelliklerini koruyarak fiziksel olarak birleşmiş iki ya da daha fazla madde. Karışımlar genellikle süzme, buharlaştırma veya damıtma gibi fiziksel yöntemlerle ayrılabilir. Devamını oku →
Katalizör
Bir kimyasal tepkimeyi, kendisi tükenmeden hızlandıran madde. Devamını oku →
Katılma ürünü (eklenti)
İki ya da daha fazla molekülün, tüm atomlarını koruyarak doğrudan birleşmesiyle oluşan tek ürün. Çoğunlukla bir molekül diğerine bir elektron çifti verdiğinde oluşur. Devamını oku →
Katyon
Bir atom ya da atom grubu bir veya daha fazla elektron kaybettiğinde oluşan pozitif yüklü iyon. Devamını oku →
Kaynama noktası
Bir sıvının buhar basıncının çevresindeki basınca eşit olduğu, bu yüzden sıvının her yerinde buhar kabarcıklarının oluştuğu sıcaklık. Devamını oku →
Kimyasal bağ
Atomları veya iyonları moleküller, kristaller ve metaller içinde bir arada tutan kalıcı çekim. Devamını oku →
Kimyasal denge
Tersinir bir tepkimenin, ileri ve geri tepkimelerin aynı hızda gerçekleştiği, bu yüzden girenlerin ve ürünlerin miktarlarının sabit kaldığı hâli. Devamını oku →
Kimyasal formül
Bir maddenin hangi elementleri hangi oranlarda içerdiğini gösteren element sembolleri ve alt indis sayılarıyla yazılma biçimi. Devamını oku →
Kimyasal tepkime
Bir veya daha fazla maddenin (girenler) kimyasal bağların kırılması ve oluşmasıyla yeni maddelere (ürünler) dönüştüğü süreç. Devamını oku →
Kolloid
Kabaca 1 ila 1.000 nanometre genişliğindeki küçük parçacıkların başka bir maddenin içinde dağıldığı ve çökmediği karışım. Devamını oku →
Kovalent bağ
İki atomun bir veya daha fazla elektron çiftini ortaklaşa kullandığı kimyasal bağ. Genellikle ametal atomları arasında oluşur. Devamını oku →
Kristal örgü
Kristal bir katıdaki parçacıkların (atomların, iyonların veya moleküllerin) düzenli, tekrarlanan üç boyutlu dizilişi. Devamını oku →
Kutupluluk
Bir bağda veya molekülde elektrik yükünün eşit olmayan dağılımı; bir uca kısmi negatif yük (δ−), diğer uca kısmi pozitif yük (δ+) verir. Devamını oku →
Kütle
Bir cisimdeki madde miktarı. Ağırlığın aksine kütle yer çekimiyle değişmez. Devamını oku →
Kütle numarası
Bir atomun çekirdeğindeki proton ve nötronların toplam sayısı; A simgesiyle gösterilir. Devamını oku →
M
Madde
Düzgün, belirli bir bileşime ve sabit özelliklere sahip madde — bir element ya da bir bileşik. Saf madde de denir. Devamını oku →
Melezleşme
Bir atom üzerindeki atom orbitallerinin karışarak, metandaki karbonun sp³ orbitalleri gibi, bağ yapımında kullanılan yeni, eşdeğer melez orbitaller oluşturması. Devamını oku →
Metal
Genellikle parlak olan, ısıyı ve elektriği iyi ileten ve kırılmadan dövülebilen ya da bükülebilen bir element veya alaşım gibi elementlerin karışımı. Devamını oku →
Metalik bağ
Pozitif yüklü metal iyonları ile aralarında serbestçe hareket eden yerelleşmemiş elektron denizi arasındaki çekim. Devamını oku →
Model
Doğrudan gözlemlenemeyecek kadar küçük, büyük veya karmaşık bir şeyin, gözlemleri açıklamak ve tahminler yapmak için kullanılan basitleştirilmiş temsili. Modeller fiziksel nesneler, diyagramlar, denklemler ya da fikirler olabilir. Devamını oku →
Mol
Madde miktarının SI birimi. Bir mol tam olarak 6,02214076 × 10²³ parçacık içerir; bu sayı çoğunlukla 6,022 × 10²³ (Avogadro sayısı) olarak yuvarlanır. Devamını oku →
Molarite
Bir çözeltinin derişiminin, çözeltinin litresi başına çözünen mol sayısı olarak ifade edilmesi; mol/L veya M olarak yazılır. Devamını oku →
Molekül
O₂ veya H₂O gibi, kovalent bağlarla bir arada tutulan iki ya da daha fazla atomdan oluşan grup. Kovalent bir maddenin kimyasal özelliklerini koruyan en küçük birimidir. Devamını oku →
Molekül formülü
Glikoz için C₆H₁₂O₆ gibi, bir maddenin tek molekülündeki her elementin gerçek atom sayısını gösteren formül. Devamını oku →
N
Nanometre
Metrenin milyarda birine (10⁻⁹ m) eşit, nm simgesiyle gösterilen uzunluk birimi. Devamını oku →
Nötr
Toplamda elektrik yükü olmayan; bir çözelti için ise ne asidik ne de bazik olan (25 °C'de pH 7). Devamını oku →
Nötrleşme
Bir asit ile bir baz arasında gerçekleşen, bir tuz ve genellikle su oluşturan, asidik ve bazik özelliklerini yok eden tepkime. Devamını oku →
Nötron
Çekirdekte bulunan, elektriksel olarak nötr, kütlesi protonunkinden biraz daha büyük bir atom altı parçacık. Devamını oku →
O
Orbital
Bir çekirdeğin çevresinde elektronun bulunma olasılığının en yüksek olduğu bölge. Her orbital en fazla iki elektron alır ve bunların spinleri zıt olmalıdır. Devamını oku →
Ö
Özütleme
Bir maddeyi, çoğunlukla seçici olarak bir çözücüde çözerek, bir karışımdan ayırma. Bu sözcük bir metalin cevherinden elde edilmesi için de kullanılır. Devamını oku →
P
Parçacık
Atom, molekül veya iyon gibi çok küçük bir madde parçası ya da proton, nötron veya elektron gibi bir atom altı parçacık. Devamını oku →
Periyot
Periyodik tablonun yatay bir sırası. Yedi periyot vardır ve her birindeki elementler artan atom numarası sırasıyla dizilir. Devamını oku →
pH
Sulu bir çözeltinin ne kadar asidik veya bazik olduğunu, hidrojen iyonu derişimine dayanarak ölçen bir ölçek. 25 °C'de pH 7 nötrdür, 7'nin altındaki değerler asidik, 7'nin üzerindekiler baziktir. Devamını oku →
Proton
Her atomun çekirdeğinde bulunan pozitif yüklü (+1) bir atom altı parçacık. Proton sayısı atom numarasıdır ve bir atomun hangi element olduğunu belirler. Devamını oku →
R
Radyoaktiflik
Kararsız atom çekirdeklerinin daha kararlı çekirdeklere bozunurken kendiliğinden ışınım yayması. Devamını oku →
Redoks tepkimesi
Elektronların bir maddeden diğerine aktarıldığı, böylece bir maddenin yükseltgendiği, diğerinin indirgendiği tepkime. Devamını oku →
S
Sıcaklık
Bir şeyin ne kadar sıcak veya soğuk olduğunun, parçacıklarının ortalama kinetik enerjisiyle ilişkili ölçüsü. Devamını oku →
Soy gaz
18. gruptaki herhangi bir element: helyum, neon, argon, kripton, ksenon ve radon ile sentetik element oganeson. Doğal olarak bulunanlar renksiz, kokusuz ve nadiren tepkime veren gazlardır. Devamını oku →
Standart çözelti
Derişimi doğru olarak bilinen ve başka bir çözeltinin derişimini ölçmek için referans olarak kullanılan çözelti. Devamını oku →
Stokiyometri
Kimyasal tepkimelerdeki girenlerin ve ürünlerin miktarlarının, denkleştirilmiş denklemdeki mol oranlarına dayanılarak hesaplanması. Devamını oku →
Süblimleşme
Bir katının önce sıvı olmadan doğrudan gaza dönüşmesi. Devamını oku →
Süspansiyon
Yaklaşık 1.000 nanometreden büyük parçacıkların bir sıvı ya da gaz içinde dağıldığı, ancak bekletildiğinde çöken heterojen karışım. Devamını oku →
T
Tampon
Az miktarda asit ya da baz eklendiğinde pH değişimine direnen çözelti. Genellikle bir zayıf asit ile eşlenik bazını ya da bir zayıf baz ile eşlenik asidini içerir. Devamını oku →
Temel hâl
Bir atomda, iyonda veya molekülde elektronların en düşük enerjili dizilişi. Devamını oku →
Titrasyon
Bir çözeltinin derişimini, derişimi bilinen bir çözeltinin ölçülmüş hacmiyle tepkimeye sokarak bulmaya yarayan laboratuvar yöntemi. Devamını oku →
Tuz
Pozitif iyonlardan (katyonlar) ve negatif iyonlardan (anyonlar) oluşan, tipik olarak bir asit bir bazla tepkimeye girdiğinde oluşan iyonik bileşik. Sofra tuzu, yani sodyum klorür, en bilinen örnektir. Devamını oku →
U
Uçucu
Tıbbi alkol veya aseton gibi, normal sıcaklıklarda kolayca buharlaşan maddeyi tanımlar. Devamını oku →
Ü
Ürünler
Bir kimyasal tepkimeyle oluşan maddeler; kimyasal denklemin sağ tarafına yazılır. Devamını oku →
Y
Yanma
Bir yakıtla oksijen arasında gerçekleşen, enerjiyi ısı ve genellikle ışık olarak açığa çıkaran hızlı tepkime. Günlük dildeki karşılığı yanmaktır. Devamını oku →
Yarı metal
Özellikleri metallerle ametallerinki arasında olan element. Bor, silisyum, germanyum, arsenik, antimon ve tellür genellikle yarı metal sayılır. Devamını oku →
Yarı ömür
Bir örnekteki radyoaktif çekirdeklerin yarısının bozunması için geçen süre; t½ simgesiyle gösterilir. Devamını oku →
Yoğunlaşma
Bir gazın veya buharın, genellikle soğuduğunda sıvıya dönüşmesi. Kimyada sözcük ayrıca iki molekülün birleşip su gibi küçük bir molekül açığa çıkardığı tepkimeleri de adlandırır. Devamını oku →
Yoğunluk
Bir maddenin birim hacmindeki kütlesi; yoğunluk = kütle ÷ hacim olarak hesaplanır. Devamını oku →
Yük
Elektriksel çekim veya itmeye neden olan bir madde özelliği. Protonlar pozitif, elektronlar eşit büyüklükte negatif yük taşır. Devamını oku →
Yükseltgenme
Bir tepkime sırasında bir maddenin elektron kaybetmesi; bu, yükseltgenme sayısını artırır. Oksijen kazanma veya hidrojen kaybetme anlamına da gelebilir. Devamını oku →
Sonuç bulunamadı