Grupa 1: wodór i metale alkaliczne

Jeden elektron zewnętrzny: wzór ns¹

Każda konfiguracja kończy się na ns¹, gdzie n to numer okresu: wodór ma 1s¹, lit [He] 2s¹, a cez [Xe] 6s¹. Metale łatwo oddają ten elektron, zostawiając rdzeń gazu szlachetnego, więc tworzą jony 1+, takie jak Li⁺, Na⁺ i K⁺.

Wodór nie ma wewnętrznego rdzenia, na którym mógłby się oprzeć. Zwykle uwspólnia swój elektron, jak w H₂ i H₂O, ale może go też oddać i stać się H⁺, jonem, który sprawia, że kwasy są kwasowe, albo przyjąć jeden elektron i utworzyć jon wodorkowy H⁻, jak w wodorku litu (LiH).

Tendencje w dół kolumny

Każdy krok w dół dodaje powłokę, więc elektron zewnętrzny leży dalej od jądra i łatwiej go oderwać. Pierwsza energia jonizacji spada z 13,598 eV dla wodoru do 5,392 eV dla litu i 3,894 eV dla cezu, a elektroujemność z 2,2 do 0,98 i 0,79, dlatego metale w dolnej części reagują najgwałtowniej.

Spadają też temperatury topnienia: lit topi się w 453,65 K, sód w 370,94 K, a cez zaledwie w 301,59 K, czyli około 28 °C, podczas gdy wodór topi się w 13,99 K.

Gdzie spotykasz grupę 1

Wodór jest w wodzie i w większości cząsteczek w twoim ciele, a ogromne jego ilości trafiają do produkcji amoniaku na nawozy. Jony sodu i potasu przenoszą sygnały w twoich nerwach, lit magazynuje energię w bateriach telefonów i samochodów, a rubid i cez odmierzają czas w zegarach atomowych.

Grupa 1 a metale alkaliczne

Grupa to kolumna, a rodzina to zbiór pierwiastków o podobnych właściwościach. Wodór jest w kolumnie, ale nie w rodzinie: tworzy wiązania kowalencyjne, a nie jonowe, a niektóre układy umieszczają go zamiast tego nad fluorem. Uważa się jednak, że głęboko wewnątrz Jowisza miażdżące ciśnienie zamienia go w ciekły metal. Sześć metali pod nim ma własną stronę rodziny metali alkalicznych.