กฎของฮุนด์: นิยามในวิชาเคมี
กฎของฮุนด์: อิเล็กตรอนเติมออร์บิทัลที่มีพลังงานเท่ากันทีละตัวโดยมีสปินขนานกัน ก่อนที่ออร์บิทัลใดจะมีอิเล็กตรอนจับคู่กัน
อิเล็กตรอนในออร์บิทัลแยกกันอยู่ห่างกันมากกว่าและผลักกันน้อยกว่า การกระจายตัวทั่วหมวดย่อยจึงให้การจัดเรียงที่มีพลังงานต่ำกว่าการจับคู่ตั้งแต่ต้น กฎของฮุนด์ใช้ร่วมกับหลักอาฟบาวและหลักการกีดกันของเพาลีในการเขียนแผนภาพออร์บิทัล กฎนี้อธิบายว่าเหตุใดอะตอม เช่น ไนโตรเจนและออกซิเจน จึงมีอิเล็กตรอนไม่จับคู่ ซึ่งทำให้สารถูกดึงดูดโดยสนามแม่เหล็ก
ตัวอย่าง
- คาร์บอน (2p²): อิเล็กตรอนสองตัวอยู่ในออร์บิทัล p ต่างกัน ทั้งคู่ไม่จับคู่
- ไนโตรเจน (2p³): อิเล็กตรอนหนึ่งตัวในแต่ละออร์บิทัล p ไม่จับคู่สามตัว
- ออกซิเจน (2p⁴): หนึ่งคู่และอิเล็กตรอนไม่จับคู่สองตัว
- เหล็ก (3d⁶): หนึ่งคู่และอิเล็กตรอนไม่จับคู่สี่ตัว
ในตารางธาตุ
ตลอดบล็อก p จำนวนอิเล็กตรอนไม่จับคู่เพิ่มจากหนึ่งในหมู่ 13 เป็นสามในหมู่ 15 แล้วลดลงเป็นศูนย์ที่แก๊สเฉื่อย ตรงตามที่กฎของฮุนด์ทำนาย