Entropie: definitie in de scheikunde

Entropie: Een maat voor hoe verspreid de energie en deeltjes van een systeem zijn, vaak losjes beschreven als wanorde. Het symbool is S.

Entropie neemt toe wanneer een vaste stof smelt, een vloeistof verdampt of een gas zich verspreidt, omdat de deeltjes en hun energie dan op veel meer manieren kunnen worden gerangschikt. De tweede hoofdwet van de thermodynamica stelt dat de totale entropie van een systeem en zijn omgeving toeneemt bij elk spontaan proces. Samen met de enthalpie bepaalt entropie of een reactie vanzelf kan verlopen, via de vergelijking voor de vrije energie van Gibbs, ΔG = ΔH − TΔS.

Voorbeelden

In het periodiek systeem

De gasvormige elementen, die vooral rechtsboven in de tabel staan, hebben de hoogste standaardentropieën, terwijl harde vaste stoffen zoals diamant de laagste hebben.

Verwante begrippen

Alle begrippen