Verbranding: definitie in de scheikunde
Verbranding: Een snelle reactie tussen een brandstof en zuurstof waarbij energie vrijkomt als warmte en meestal ook licht. In het dagelijks leven noemen we dit branden.
Volledige verbranding van een koolwaterstofbrandstof met voldoende zuurstof levert koolstofdioxide en water op. Bij weinig zuurstof ontstaan bij onvolledige verbranding ook koolstofmonoxide, een giftig gas, en roet (koolstof). Verbranding heeft brandstof, zuurstof en genoeg warmte om te starten nodig. Haal je een van die drie weg, het idee achter de branddriehoek, dan dooft het vuur.
Voorbeelden
- Methaan dat verbrandt: CH₄ + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O
- Benzine die verbrandt in een automotor
- Magnesiumlint dat met een verblindend witte vlam verbrandt tot MgO
- Een kaars die de dampen van haar was in de lucht verbrandt
In het periodiek systeem
De meeste brandstoffen zijn verbindingen van koolstof en waterstof. Ze verbranden door te reageren met zuurstof uit groep 16, waarbij koolstofdioxide en water ontstaan.